Janusz Franciszek Alwasiak (ur. 3 grudnia 1932 w Pabianicach, zm. 12 lipca 2019) – polski lekarz, profesor doktor habilitowany nauk medycznych, nauczyciel akademicki, Honorowy Obywatel PabianicRoman Kubiak - My Pabianiczanie. Agencja Dziennikarzy, 2019, s. 5-8, język polski, .
Życiorys Młodość Jeden z pięciu synów Michała Alwasiaka i Janiny z domu Kołodziejczyk, wychowywał się w rodzinie robotniczej. W chwili wybuchu wojny miał 7 lat i naukę szkolną odbywał na tajnych kompletach. W 1942 został sam z matką i braćmi, ponieważ ojciec trafił do obozu koncentracyjnego w Auschwitz, a następnie w Buchenwaldzie. Maturę zdał w 1951 w Gimnazjum im. Jędrzeja Śniadeckiego w Pabianicach (obecnie I Liceum Ogólnokształcące im. Jędrzeja Śniadeckiego), a w latach 1951–1957 studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Łodzi.
Kariera medyczna Pracę lekarza rozpoczął w Szpitalu Miejskim w Pabianicach. 24 września 1960 uzyskał I stopień specjalizacji z anatomii patologicznej (czyli patomorfologii, a 30 kwietnia 1964 I stopień specjalizacji z chorób wewnętrznych. W 1964 rozpoczął pracę w Zakładzie Anatomii Patologicznej Akademii Medycznej w Łodzi pod kierownictwem profesora Aleksandra Pruszczyńskiego. Tytuł specjalisty II stopnia z zakresu anatomii patologicznej zdobył 11 kwietnia 1968. 10 grudnia 1969 obronił rozprawę doktorską, której promotorem był docent Andrzej Głuszcz, i uzyskał stopień doktora nauk medycznych. Tytuł specjalisty neuropatologii posiada od 14 maja 1975. W 1975 przeniósł się do Ośrodka Naukowo-Badawczego Akademii Medycznej w Łodzi, przekształconego w Katedrę Onkologii, którą kierował prof. Leszek Woźniak. Otrzymał tam stanowisko kierownika Pracowni Cytodiagnostyki Klinicznej. 15 grudnia 1981 zakończył swój przewód habilitacyjny i w lipcu 1983 uzyskał stanowisko docenta. Profesorem nadzwyczajnym Akademii Medycznej w Łodzi został w 1986. Tytuł profesora zwyczajnego nauk medycznych Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nadał mu 12 maja 1992. W 1996 objął stanowisko kierownika Zakładu Patologii Nowotworów Katedry Onkologii Akademii Medycznej w Łodzi. Pomimo przejścia na emeryturę w 1999 pozostał aktywny zawodowo.
Pochowany na Cmentarzu Ewangelickim w Pabianicach.
Działalność pozazawodowa Na przestrzeni lat 1949–1965 czynnie uprawiał sport jako piłkarz klubu PTC Pabianice oraz hokeista Włókniarza Pabianice. W ramach PTTK trenował narciarstwo. Od 1988 zaangażował się w pracę społeczną na rzecz Pabianic i został czynnym członkiem Zarządu (a następnie Członkiem Honorowym) Towarzystwa Przyjaciół Pabianic. 5 listopada 1996 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Pabianice.
Dorobek naukowy Spektrum jego zainteresowań naukowych koncentrowało się wokół nowotworów, głównie ośrodkowego układu nerwowego. Na temat mechanizmów obronnych w nowotworach, wznów glejaków, wzrostu i rozsiewu chłoniaków w ośrodkowym układzie nerwowym opublikował 98 prac. Spośród nich 59 ukazało się w językach obcych. Odbył szkolenia specjalistyczne w renomowanych ośrodkach medycznych takich jak Uniwersytet Stanford w Kalifornii, Uniwersytet Tromsø, szpitale w Bodø i Skien w Norwegii, Leiden i Delfcie w Holandii. W latach 1973–1977 kierował pracami polsko-amerykańskiego zespołu zajmującego się biologią i histochemią glejaków.
Członek licznych towarzystw i organizacji naukowych: Polskiego Towarzystwa Onkologicznego (w latach 1982–1990 był przewodniczącym Oddziału Łódzkiego PTO), otrzymał tytuł członka honorowego tego towarzystwa; Towarzystwa Patologów Polskich; Krajowego Zespołu Specjalistycznego w dziedzinie patomorfologii (w latach 1987–1991 był wiceprzewodniczącym Zespołu); Komisji Neuroonkologii Komitetu Nauk Neurologicznych Polskiej Akademii Nauk; European Academy of Pathology; International Society of Neuropathology.
Kierował specjalizacją 7 lekarzy w dziedzinie patomorfologii i 2 lekarzy w dziedzinie neuropatologii.
Wypromował 5 doktoratów z zakresu nauk medycznych: Badania nad pochodzeniem komórek śródmiąższowych naczyniaka płodowego (dr Aleksandra Omulecka 1 stycznia 1990); Wyniki leczenia elektrokonizacją ciężkiej dysplazji i raka przedinwazyjnego szyjki macicy (CIN III) (dr Janusz Sobotkowski 25 maja 1993); Histoklinika prymitywnych neuroektodermalnych guzów CUN (dr Paweł Kolasa 21 czerwca 1994); Badania odległe kobiet z rozpoznaniem cytologicznym CIN (follow-up) (dr Jan Matyjaszczyk 13 grudnia 1994); Białko p 65 w naciekającym przewodowym raku sutka u kobiet (dr Marek Stempień 4 czerwca 1996).
Ponadto recenzował rozprawę habilitacyjną prof. Stanisława Spornego Cytodiagnostyka chorób tarczycy (15 grudnia 1998).
Przypisy
Bibliografia Centralny Rejestr Lekarzy Rzeczypospolitej Polskiej
Janusz Alwasiak na portalu Zjednoczenia pabianickiego Arkadiusz Jeziorski "Członkowie Honorowi Polskiego Towarzystwa Onkologicznego" Journal of Oncology • 2007 • volume 57 Number 1 • page 90 Honorowi Obywatele Miasta Pabianic
Kategoria:Absolwenci Akademii Medycznej w Łodzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Pabianicach Kategoria:Polscy neuropatolodzy Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Medycznej w Łodzi Kategoria:Zmarli w 2019 Kategoria:Honorowi obywatele Pabianic