Kariera medyczna Pracę lekarza rozpoczął w Szpitalu Miejskim w Pabianicach. 24 września 1960 uzyskał I stopień specjalizacji z anatomii patologicznej (czyli patomorfologii, a 30 kwietnia 1964 I stopień specjalizacji z chorób wewnętrznych. W 1964 rozpoczął pracę w Zakładzie Anatomii Patologicznej Akademii Medycznej w Łodzi pod kierownictwem profesora Aleksandra Pruszczyńskiego. Tytuł specjalisty II stopnia z zakresu anatomii patologicznej zdobył 11 kwietnia 1968. 10 grudnia 1969 obronił rozprawę doktorską, której promotorem był docent Andrzej Głuszcz, i uzyskał stopień doktora nauk medycznych. Tytuł specjalisty neuropatologii posiada od 14 maja 1975. W 1975 przeniósł się do Ośrodka Naukowo-Badawczego Akademii Medycznej w Łodzi, przekształconego w Katedrę Onkologii, którą kierował prof. Leszek Woźniak. Otrzymał tam stanowisko kierownika Pracowni Cytodiagnostyki Klinicznej. 15 grudnia 1981 zakończył swój przewód habilitacyjny i w lipcu 1983 uzyskał stanowisko docenta. Profesorem nadzwyczajnym Akademii Medycznej w Łodzi został w 1986. Tytuł profesora zwyczajnego nauk medycznych Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nadał mu 12 maja 1992. W 1996 objął stanowisko kierownika Zakładu Patologii Nowotworów Katedry Onkologii Akademii Medycznej w Łodzi.