Pomimo przejścia na emeryturę w 1999 pozostał aktywny zawodowo.

Pochowany na Cmentarzu Ewangelickim w Pabianicach.

Działalność pozazawodowa Na przestrzeni lat 1949–1965 czynnie uprawiał sport jako piłkarz klubu PTC Pabianice oraz hokeista Włókniarza Pabianice. W ramach PTTK trenował narciarstwo. Od 1988 zaangażował się w pracę społeczną na rzecz Pabianic i został czynnym członkiem Zarządu (a następnie Członkiem Honorowym) Towarzystwa Przyjaciół Pabianic. 5 listopada 1996 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Pabianice.

Dorobek naukowy Spektrum jego zainteresowań naukowych koncentrowało się wokół nowotworów, głównie ośrodkowego układu nerwowego. Na temat mechanizmów obronnych w nowotworach, wznów glejaków, wzrostu i rozsiewu chłoniaków w ośrodkowym układzie nerwowym opublikował 98 prac. Spośród nich 59 ukazało się w językach obcych. Odbył szkolenia specjalistyczne w renomowanych ośrodkach medycznych takich jak Uniwersytet Stanford w Kalifornii, Uniwersytet Tromsø, szpitale w Bodø i Skien w Norwegii, Leiden i Delfcie w Holandii.