USS Skate (SS-305) – zbudowany w stoczni Mare Island Naval Shipyard amerykański okręt podwodny typu Balao, podstawowej obok jednostek typu Gato serii amerykańskich okrętów podwodnych w czasie drugiej wojny światowej. Jak inne jednostki swojego typu, został zaprojektowany w konstrukcji częściowo dwukadłubowej, otrzymał kadłub sztywny ze stali o zwiększonej ciągliwości i wytrzymałości celem zwiększenia testowej głębokości zanurzenia do 400 stóp (122 metry). Uzbrojony był w 24 torpedy Mark XIV wystrzeliwane z sześciu wyrzutni torpedowych na dziobie oraz czterech wyrzutni rufowych. Układ napędowy tych okrętów stanowiły cztery generatory elektryczne Diesla oraz cztery silniki elektryczne o mocy 2740 shp, napędzające dwa wały napędowe ze śrubami. W trakcie II wojny światowej brał udział w wojnie podwodnej na Pacyfiku i wziął udział w ośmiu patrolach bojowych.
Pierwszy Patrol Bojowy SKATE został wyposażony w Mare Island, a następnie odbył rejs próbny do San Diego w Kalifornii, gdzie przetestowano jego sprzęt akustyczny oraz przeprowadzono ćwiczenia i treningi. Następnie popłynął do Pearl Harbor, a 25 września 1943 r. wyruszył na swój pierwszy patrol bojowy. Patrol ten odbywał się w pobliżu wyspy Wake, podczas jednej z trudnych operacji lotniskowców przeciwko silnie ufortyfikowanej japońskiej twierdzy na środku Pacyfiku. W ramach pierwszej tego typu operacji, SKATE w ciągu trzech dni uratował sześciu pilotów (dwóch 7 października, jednego 9 października i trzech 10 października), którzy zostali zestrzeleni podczas nalotów. W tym czasie SKATE był niemal nieustannie bombardowany przez artylerię brzegową i często narażony na ataki samolotów wroga. Podczas jednej z akcji (6 października) ratowniczych porucznik Willis E. MAXSON III został trafiony i zabity, w trakcie pomagania w wyławianiu ocalałych z gumowej tratwy ratunkowej. SKATE powrócił do portu 29 października, po nieco ponad miesiącu patrolowania.
Drugi Patrol Bojowy Przed wypłynięciem naprawiono uszkodzoną nadbudówkę, wyciągnięto i ponownie zamontowano peryskop nr 1, wymieniono silnik obrotowy radaru SJ oraz naprawiono nieszczelny główny układ indukcyjny. Drugi patrol bojowy, trwający od 15 listopada 1943 r. do 7 stycznia 1944 r., odbywał się u wybrzeży japońskiej bazy w Truk. Ruch statków handlowych wroga do i z tej bazy był szczególnie intensywny.
20 grudnia 1943 roku, wieczorem za pomocą radaru wykryto trzy cele (jeden duży statek i dwa okręty eskorty) w odległości 30,500 jardów (27900m). Po pościgu i wyprzedzeniu celów na odległość 25000 jardów stwierdzono, że chmur jest zbyt dużo aby przeprowadzić nocny atak, zwłaszcza, gdy wcześniej, bo 23 listopada odmówił pracy silnik radaru odpowiadający za jego obrót. O 5:14 rano zdecydowano o zanurzeniu i zmianie kursu. Zaobserwowano cel, który miał trzy maszty. W wyniku zygzakowania celu (częstych zmiany kursów w celu uniknięciu trafienia torpedami wystrzelonymi przez okręt podwodny) statek ten ustawił się tak, że można było go zaatakować. Wystrzelono cztery torpedy nastawione na głębokość 10 stóp z odległości 1300 jardów (1190m), przy użyciu rozstawu 2 stopni. Celem był pojedynczy statek. Dźwiękowo potwierdzono bieg wszystkich torped w kierunku celu, z wyjątkiem jednej, która kontynuowała bieg (prawdopodobnie nie trafiła). Po około 1 minucie i 30 sekundach od wystrzału odnotowano trzy eksplozje. Nie było możliwe ich obserwowanie, ponieważ po odpaleniu torped okręt podniósł się do głębokości 47 stóp. Obie jednostki eskortujące znajdowały się po prawej burcie, a jedna bardzo blisko po lewej, dlatego SKATE był zmuszony zanurkować głębiej. W ciągu następnych 5 i pół godziny dwa okręty eskortujące prowadziły intensywne poszukiwania. Dzięki użyciu batytermografu załoga odnalazła warstwę termiczną na głębokości 350 stóp i próbowała ukryć się pod nią. W oceanach woda nie ma jednolitej temperatury. W pewnych miejscach tworzą się warstwy o różnej gęstości i temperaturze a granica między tymi warstwami zwana jest termokliną. Dźwięk w wodzie załamuje się na granicy tych warstw, co utrudnia sonarom wykrywanie obiektów znajdujących się pod termokliną. Nieprzyjaciel używał zarówno echa aktywnego (pingowania), jak i nasłuchu, utrzymując kontakt pomimo manewrów okrętu. Łącznie zrzucono 38 bomb głębinowych, bardzo blisko jednostki. Trzykrotnie śruby okrętów eskortujących były słyszalne przez kadłub, gdy przepływały bezpośrednio nad SKATE. Okręt został silnie wstrząśnięty; oba peryskopy zostały uszkodzone, sonar JP wyłączony z działania, a także wystąpiły drobne uszkodzenia, lecz nic poważnego. O godzinie 12:09 wciąż było słychać pracę śrub i echa z sonarów przeciwnika, jednak udało się podnieść okręt na głębokość peryskopową, by sprawdzić sytuację, i zauważono ogromne kłęby dymu wznoszące się tak wysoko, jak sięgał wzrok. Nadbudówka celu nie była widoczna. Po wynurzeniu zaobserwowano poświatę płonącej ropy naftowej. O godzinie 21:22 cel eksplodował z ogromną energią, która wyrzuciła ogień i płomienie wysoko w powietrze; były one wyraźnie widoczne, mimo że USS Skate znajdował się już w odległości ponad 50 mil.
Podczas rozpoznania u jednego z wejść do laguny w Truk, okręt dostrzegł dwa silnie chronione lotniskowce i pomimo silnej osłony powietrznej oraz licznych niszczycieli, SKATE zanurkował i wystrzelił cztery torpedy (wszystkie chybiły), zanim został zmuszony do wycofania się przez skoncentrowane ataki niszczycieli i bomb głębinowych z samolotów.
Trzeci Patrol Bojowy Trzeci patrol bojowy SKATE odbył się w rejonie Wysp Karolińskich od 5 lutego 1944 r. do 17 marca pod dowództwem komandora W.P. GRUNERA, który zastąpił komandora Mc KINNEYA. Ponownie okazując się "solą w oku" japońskiej floty, 16 lutego storpedował japoński lekki krążownik AGANO, zatrzymując go na wodzie i powodując gwałtowny pożar. Zmuszony do uniknięcia intensywnych ataków bomb głębinowych dwóch eskortujących niszczycieli, powrócił nocą na powierzchnię w miejsce zniszczenia, aby dokończyć krążownik, który mocno przechylił się na lewą burtę. Zanim SKATE zdążył ustawić się w pozycji do oddania śmiertelnego strzału, AGANO przewrócił się i zatonął.
25 lutego w odległości 18 000 jardów zauważono niszczyciel, a chwilę później zauważono pokład lotniczy lotniskowca kilka mil dalej na północny wschód. Skate znajdował się wówczas około 3000 jardów (ok. 2700m) od rafy, pomiędzy wyspami POTANGERAS i MOGMOG. Wyglądało na to, że niszczyciel dołącza do lotniskowca i że zamierzają wpłynąć na atol ULITHI przez jedno ze wschodnich wejść. Zamiast tego popłynęły na północny wschód. Lotniskowiec nigdy nie zbliżył się na odległość mniejszą niż 20 000 jardów (18200m). Był zbyt szybki. Z działań niszczyciela wynikało, że dołączał on do lotniskowca, płynąc od zachodniej strony atolu. Tego samego dnia o godz. 17:34 wykonano zdjęcia podejrzanej wieży radarowej na północno-zachodnim krańcu wyspy ASOR.
26 lutego statek zbliżył się do atolu ULITHI od południa, aby przeprowadzić rozpoznanie wyspy FASSARAI. Przepłynął między KOHHOUYORU BANK a wschodnią rafą atolu.
27 lutego dotarł na pozycję 78 mil na północ od wyspy Babeldaob (archipelag wysp Palau).
28 lutego o godzinie 10:21 nawiązano kontakt radarowy z samolotem w odległości 6 mil. Dokonano natychmiastowego zanurzenia na głębokość 30 metrów (100 stóp). 4 minuty później, w momencie gdy zaplanowano zmianę kursu w pobliżu okrętu eksplodowały dwie lub trzy bomby głębinowe. Główny silnik został tymczasowo wyłączony z eksploatacji z powodu awarii połączenia ze świeżą wodą, kilka szklanych przedmiotów zostało stłuczonych, a wiele drzwi szafek otworzyło się. O godzinie 11:11 Skate podniósł się na głębokość peryskopową, aby rozejrzeć się i zauważono samolot, prawdopodobnie "PETE", krążący około mili za rufą. Opuszczono ten rejon, pozostając nadal zanurzony na północnym wschodzie. W tym momencie zauważono, że oba peryskopy były pełne brudu w wyniku bombardowania. Peryskop nr 1 ma ponad 45 plamek na okularze. Peryskop nr 2 ma ich nieco mniej, ale wibruje przy prędkości powyżej 4 węzłów.
Czwarty Patrol Bojowy Wyspy Bonin były świadkami czwartego patrolu SKATE, kolejnej rundy między SKATE a japońską machiną wojenną.
11 kwietnia 1944 roku okręt wypłynął z Pearl Harbor.
15 kwietnia o godzinie 7:40 wpłynął do portu na wyspie Midway, gdzie zostały uzupełnione zapasy. 8 godzin później opuścił port.
24 kwietnia o godzinie 4:55 dokonano zanurzenia znajdując się w pobliżu japońskiej wyspy Chichi Jima. Z powodu niewielkiego obszaru i bliskości baz lotniczych okręt pozostał zanurzony, aby uniknąć sytuacji, że Japończycy przesuną ruch statków i okrętów z dala od Skate gdyby go tutaj zauważono.
28 kwietnia przeprowadzono dzienny patrol w zanurzeniu w rejonie pomiędzy wyspami Haha Jima i Kita Iwo Jima.
3 maja o godzinie 12:32 zauważono dwa statki z odległości ponad 28000 jardów (26500m). Z maksymalną prędkością zostały wyprzedzone a Skate ustawił się przed nimi po czym o godzinie 17:23 zanurzył i przygotował do ataku. O godzinie 18 stwierdzono, że konwój posiada cztery statki: dwa duże transportowce, jeden niszczyciel na prawej burcie konwoju oraz jeden prawdopodobnie ścigacz okrętów podwodnych na lewej burcie. Załoga okrętu próbowała podejść do strzału, celując w prowadzący statek lub eskortę. Atak ostatecznie nie nastąpił. Powodem była zbyt duża odległość od pierwszego transportowca. O godzinie 18:22 przeprowadzono atak torpedowy z użyciem czterech torped wystrzelonych w stronę drugiego statku transportowego. Odległość od celu wynosiła wtedy około 2500 jardów (ponad 2000m). Natychmiast po wystrzale Skate wpadł w kłopoty: wystąpiła awaria techniczna (niewłaściwe działanie zaworów), która spowodowała utratę kontroli nad głębokością zanurzenia. Opuszczono peryskop i zwiększono prędkość do maksymalnej aby odzyskać kontrolę nad okrętem. Po 100 sekundach usłyszano pierwszą eksplozję, a krótko po tym drugą. Dalsze eksplozje uniemożliwiły załodze dokładną weryfikację liczby trafień, jednak operator sonaru ostatecznie zameldował łącznie cztery eksplozje (trafienia). Nie odnotowano jednak odgłosów aby któryś z wrogich statków się przełamał i zaczął tonąć. 3 minuty później eskorta rozpoczęła atak i w ciągu kolejnych 81 minut zrzucono 27 bomb głębinowych. O godzinie 20:22 Skate wyszedł na powierzchnię gdzie niczego nie zaobserwowano. Powojenne badania nie przypisały Skate żadnego zatopienia z tego dnia.
14 maja o godzinie 18:10 na wschód od Muko-Jima Retto zauważono sampan, znajdujący się w odległości 14 000 jardów. Podążano za celem i będąc w odległości 1300 metrów zorientowano się, że celownik działa pokładowego nie widzi sampana. Prawie nie było go widać przez lornetki. Zdecydowano, że każda mniejsza odległość da sampanowi przewagę i ryzyko zmniejszenia jej jest zbyt duże. Zwiększono odległość do 2800 jardów (ok. 2500m) a o godzinie 22:27 wystrzelono 16 nabojów 4-calowego działa według wskazań radaru jednak nadaremnie.
17 maja po godzinie 15:20 zauważono okręt podwodny, który po wymianie sygnałów identyfikacyjnych okazał się USS Steelhead.
19 maja o godzinie 9:49 w odległości 6000 jardów (ok. 5500m) zauważono sampan. Przygotowano się do ataku nawodnego. Do godziny 11:03 wystrzelono 67 nabojów z działa pokładowego z odległości między 3500 a 1000 jardów. O 11:45 stwierdzono, że sampan tonie, ale dla pewności użyto 12.7mm karabinów maszynowych które okręt posiadał. Próbowano użyć jeszcze 20mm działek, ale oba się zacięły. O godzinie 12 uratowano trzech członków załogi sampana. Ośmiu kolejnym dano gumową łódź ratunkową, trochę jedzenia i zostawiono w miejscu. Nie zabrano ich ze sobą. Trzech ocalałych z zatopionego sampana dostarczyli wywiadowi marynarki wojennej informacji, które znacznie pomogły w pierwszym nalocie Grupy Zadaniowej Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych na obszar wysp Bonin.
31 maja okręt wrócił na Midway, kończąc swój kolejny patrol bojowy.
Piąty Patrol Bojowy