Sixto Díaz Rodríguez również jako Rodríguez (ur. 10 lipca 1942 w Detroit, zm. 8 sierpnia 2023) – amerykański wokalista i gitarzysta z pogranicza rocka i folku, aktywista polityczny.

Jego muzyka stała się wyjątkowo popularna w Republice Południowej Afryki, gdzie w ciągu dwóch dekad odniosła gigantyczny sukces, bijąc rekordy sprzedaży płyt wykonawców takich jak The Beatles, Elvis Presley czy The Rolling Stones. Jego obydwa studyjne albumy – Cold Fact z 1970 r. i Coming from Reality z 1971 r. – z wrażliwymi społecznie tekstami, zostały uznane za głos walki z apartheidem, co zresztą doprowadziło do objęcia części jego twórczości cenzurą. Kasety, a później płyty CD Sixto krążyły w pirackich kopiach w drugim obiegu.

Jednocześnie w kraju przez lata panował pogląd, że artysta nie żyje. Krążyły wzajemnie sprzeczne plotki, jakoby popełnił samobójstwo na scenie w obecności publiczności, odbierając sobie życie strzałem w głowę na scenie w Moskwie, dokonując publicznego samospalenia przy okazji innego koncertu, przedawkowania narkotyków. Popularne były też wersje jakoby był umieszczony w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym lub osadzony w więzieniu za zamordowanie partnerki. Sam muzyk nic o swojej popularności w afrykańskim kraju nie wiedział i pracował jako robotnik budowlany.

Historia jego popularności w RPA stała się kanwą filmu dokumentalnego Sugar Man, który w 2013 roku otrzymał Oscara.

Życiorys Urodził się w biednej dzielnicy Detroit, w rodzinie robotniczej pochodzenia meksykańskiego. Jego rodzice przybyli do USA w 1920 r. Był szóstym dzieckiem w rodzinie.

W 1967 r. nagrał pierwszy singel „I’ll Slip Away” pod pseudonimem Rod Riguez, płyta nie zyskała popularności. Występował w klubach nocnych Detroit, gdzie podczas jednego z występów został zauważony przez producentów, dzięki czemu podpisał kontrakt z wytwórnią . Nakładem tej wytwórni ukazały się dwa jego albumy studyjne Cold Fact w 1970 r. i Coming from Reality w 1971 r. Płyty – mimo pozytywnych recenzji krytyków – nie spotkały się z zainteresowaniem publiczności, sprzedano ich niewiele, w związku z czym wytwórnia zerwała współpracę z artystą. W 1979 r. zaproponowano mu występy w Australii, gdzie zaskoczyła go jego popularność. W 1981 r. powrócił na kontynent, grając m.in. obok zespołu Midnight Oil.

Wobec braku zainteresowania jego twórczością, Rodríguez przerwał działalność muzyczną i poświęcił się pracy zarobkowej, wykonując prace fizyczne, np. przy remontach czy rozbiórkach domów, żyjąc przez lata na granicy ubóstwa. Był aktywistą społecznym, przeciwstawiającym się brutalności policji i zabiegającym o prawa ubogich. Kandydował bez powodzenia do senatu stanowego, na stanowisko burmistrza Detroit, a w 1989 r. do rady miejskiej swojego miasta.

Po zakończeniu kariery muzycznej nie tylko wykonywał prace budowlane – zdobył również wykształcenie filozoficzne. Ukończył Wayne State University z tytułem bachelor’s degree z filozofii. W 2013 r. uczelnia przyznała mu następnie honorowy doktorat.

Po bezprecedensowym sukcesie filmu dokumentalnego Sugar Man przedstawiającego jego osobę, artysta był zapraszany do telewizji, wystąpił na festiwalach Coachella w USA i na angielskim Glastonbury. Trasę koncertową musiał przerwać z powodu złego stanu zdrowia. Odwołane zostały koncerty, które miały odbyć się 25 maja 2013 r. w Barcelonie oraz 31 maja 2013 r. w Póvoa de Varzim nieopodal Porto. Rodriguez cierpiał na jaskrę. 16 lipca 2016 r. dał koncert w Operze Leśnej w Sopocie.

Po udarze, którego doznał w późnych latach 2010 r. utracił zdolność gry na gitarze, planował jednak na rok 2020 serię koncertów, których jednak nie udało się zrealizować z uwagi na pandemię COVID-19. Ostatni raz wystąpił w lipcu 2023 r. z okazji swoich 81. urodzin.

Od czasów studiów w początkach lat 70. XX wieku żonaty był z Konny Rodriquez, mieli trzy córki.

Searching for Sugar Man W 2012 r., podczas Sundance Film Festival, premierę miał brytyjsko-szwedzki film Sugar Man poświęcony twórczości Rodrígueza i fenomenowi jego popularności w Republice Południowej Afryki, zdobywając na tym festiwalu nagrodę publiczności. Film ten zdobył Oscara w 2013 roku w kategorii najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny. Historia Sixto Rodrigueza przedstawiona w nagrodzonym Oscarem filmie budzi jednak pewne wątpliwości co do jej całkowitej zgodności z faktami – w filmie pominięto np. wątek jego tras koncertowych w Australii i Nowej Zelandii (skąd zresztą płyty Sixto trafiły do RPA).

Dyskografia Albumy studyjne Cold Fact (1970) Coming from Reality (1971)

Albumy koncertowe Rodríguez Alive (1981) (Australia) Live Fact (1998) (RPA)

Kompilacje After the Fact (reissue of Coming From Reality) (1976) (RPA) At His Best (1977) (Australia) The Best of Rodriguez (1982) (RPA) Sugarman: The Best of Rodriguez (2005) (RPA) Searching for Sugar Man (soundtrack) (2012) – platynowa płyta w Polsce

Single „I’ll Slip Away” b/w „You’d Like to Admit It” (1967) (jako Rod Riguez) „Inner City Blues” b/w „Forget It” (1970) „To Whom It May Concern” b/w „I Think of You” (1970) „Sugar Man” b/w „Inner City Blues” (1977) (Australia) „Climb Up on My Music” b/w „To Whom It May Concern” (1978) (Australia) „Sugar Man” b/w „Tom Cat” (z Muddy Waters) (2002) (Australia)

Przypisy Searching for Sugar Man film dokumentalny produkcji brytyjsko-szwedzkiej z 2012 r., w reż. Malik Bendjelloul.

Bibliografia

Linki zewnętrzne Oficjalna strona Sixto Rodrigueza Oficjalny fanklub artysty

Kategoria:Amerykańscy wokaliści rockowi Kategoria:Amerykańscy gitarzyści rockowi Kategoria:Amerykańscy wokaliści folkowi Kategoria:Amerykańscy gitarzyści folkowi Kategoria:Amerykańscy tekściarze Kategoria:Wykonawcy poezji śpiewanej i piosenki literackiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Detroit Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Zmarli w 2023 Kategoria:Amerykańscy zdobywcy platynowych płyt