Wincenty Wierzbięta (ur. prawdopodobnie ok. 1420, zm. 13 maja 1494) – polski zakonnik rzymskokatolicki, dominikanin, inkwizytor i biskup sufragan poznański.
Życiorys Pochodził z Poznania, z rodziny patrycjuszowskiej i prawdopodobnie w młodym wieku wstąpił do zakonu dominikanów w konwencie poznańskimBucichowski, s. 209 nr 1035; Czaplewski, s. 139.. Później jednak władze zakonne przeniosły go do konwentu krakowskiego, gdzie w 1447 został lektorem, a trzy lata później kursoremMadura, s. 31, 39; por. Kaczmarek, s. 50; Bucichowski, s. 210 nr 1038. W 1451 skierowany został na studia do Florencji przez generała zakonu Guido FlamochetaMadura, s. 578; por. Bucichowski, s. 209 nr 1034.. Ostatecznie uzyskał tytuł bakałarza teologiiCzaplewski, s. 139; Bucichowski, s. 209 nr 1035; Eubel, s. 81.. Był jednym z definitorów kapituły prowincjonalnej polskich dominikanów w Sandomierzu w 1455Madura, s. 42; por. Bucichowski, s. 210 nr 1038.. W 1458 sprawował funkcję przeora dominikańskiego konwentu w KrakowieBucichowski, s. 209 nr 1035.. W 1459 towarzyszył prowincjałowi Jakubowi z Bydgoszczy na obradach kapituły generalnej zakonu w NijmegenMadura, s. 55; por. Bucichowski, s. 209 nr 1035..
W 1461 prowincjał Jakub z Bydgoszczy mianował go inkwizytorem diecezji poznańskiej, co zatwierdziła kapituła prowincjonalna obradująca w tym samym roku w ŁęczycyMadura, s. 59; por. Bucichowski, s. 208 nr 1027, s. 209 nr 1035; Gołębiewski, s. 342; Czaplewski, s. 139.. W latach 1461 i 1464–1468 sprawował także funkcję przeora konwentu poznańskiegoKaczmarek, s. 48; por. Bucichowski, s. 209 nr 1035.. W czerwcu 1469 biskup poznański Andrzej Bniński rekomendował go Stolicy Apostolskiej na swojego biskupa pomocniczego (sufragana)Czaplewski, s. 139; Gołębiowski, s. 342.. Papież Paweł II przychylił się do tego wniosku i 13 października 1469 prekonizował Wincentego biskupem enneńskim, tj. diecezji tytularnej Enos w TracjiEubel, s. 81; Czaplewski, s. 139; Bucichowski, s. 209 nr 1035.. Jednocześnie przyznał mu pensję o wartości około 200 florenów rocznie, na którą składały się dochody z dwóch wsi należących do biskupów poznańskich (Kiełczewo i Pogrzybów)Eubel, s. 81 przyp. 1 (Aenen.); Czaplewski, s. 139.. O działalności Wincentego jako biskupa pomocniczego nic bliżej nie wiadomoCzaplewski, s. 140.. W 1489 był gościem dominikańskiej kapituły prowincjonalnej w WarceMadura, s. 118.. Funkcję sufragana poznańskiego sprawował aż do śmierci w 1494Eubel, s. 81, 280; Bucichowski, s. 209 nr 1035; Czaplewski, s. 139-140.. Nie wiadomo, czy jako biskup pomocniczy zachował urząd inkwizytorski, ale jest to prawdopodobne, gdyż następny znany inkwizytor dla diecezji poznańskiej został mianowany dopiero w 1505Madura, s. 152..
Przypisy
Bibliografia Wacław Bucichowski, Lista lektorów dominikańskich prowincji polskiej od erygowania prowincji (1225) do roku 1525, „Przegląd Tomistyczny”, t. 6-7 (1997), s. 45-231 Paweł Czaplewski, Tytularny episkopat w Polsce średniowiecznej, Roczniki Towarzystwa Przyjaciół Nauk Poznańskiego T.43, s. 69-163 Konrad Eubel Hierarchia Catholica, vol. II, Münster 1914, s. 81 i 280 Łukasz Gołębiowski, Dzieje Polski za panowania Kaźmirza, Jana Olbrachta i Alexandra, Warszawa 1848 Krzysztof Kaczmarek, Konwent dominikanów poznańskich w średniowieczu, Ecclesia. Studia z dziejów Wielkopolski, tom 1 (2003), s. 35-54
Kategoria:Biskupi koadiutorzy i pomocniczy I Rzeczypospolitej Kategoria:Biskupi poznańscy Kategoria:Duchowni diecezji poznańskiej (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy biskupi dominikańscy Kategoria:Polscy przeorzy dominikańscy Kategoria:Polscy inkwizytorzy Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Zmarli w 1494 Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu