Gwido Karol Kawiński (także jako Gwidon) ps.: „Czesław”, „Rudolf”, „Wujek” (ur. 20 lutego 1891 w Tarnowie, zm. 23 lipca 1962 w Rzeszowie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
thumb|Szef Gabinetu MSWojsk. mjr dypl. kaw. Adam Korwin-Sokołowski (trzeci od prawej), w imieniu marszałka Józefa Piłsudskiego, odbiera od płk. Gwidona Kawińskiego odznakę pamiątkową i historię 72 pp. Trzeci od lewej stoi mjr dypl. piech. Aleksander Dmytrak. Warszawa 1932 thumb|Tabliczka nagrobna Gwidona Kawińskiego
Życiorys Urodził się 20 lutego 1891 w Tarnowie, w rodzinie Grzegorza. Był oficerem c. i k. armii. Jako „frekwentant” (uczestnik) III rocznika Akademii Wojskowej awansował na porucznika (niem. Leutnant) ze starszeństwem z 1 września 1911 roku. W 1913 roku pełnił służbę w c. i k. 40 pułku piechoty w Rzeszowie.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Został zweryfikowany w stopniu kapitana. W tym stopniu podczas wojny polsko-ukraińskiej dowodził II batalionem pułku piechoty Ziemi Rzeszowskiej, który walczył pod Przemyślem i m.in. zdobył fort Grochowce. W stopniu kapitana był szefem Oddziału I dowództwa Frontu Galicyjsko-Wołyńskiego. Został mianowany do stopnia majora piechoty, następnie do stopnia podpułkownika piechoty.
2 listopada 1923 został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza III Kursu Doszkolenia. 15 października 1924, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do 5 Dywizji Piechoty we Lwowie na stanowisko szefa sztabu. 1 grudnia 1924 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 90. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 25 października 1926 został przeniesiony do 19 pułku piechoty na stanowisko dowódcy II batalionu. 5 maja 1927 został przeniesiony do 1 batalionu strzelców w Chojnicach na stanowisko dowódcy. 6 lipca 1929 został przeniesiony na stanowisko dowódcy 72 pułku piechoty w Radomiu. W tym czasie był jednocześnie komendantem garnizonu Radom. W Radomiu działał w Polskim Czerwonym Krzyżu. 10 grudnia 1931 został mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 i 2. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Od października 1935 do 1939 pełnił funkcję dowódcy piechoty dywizyjnej 27 Dywizji Piechoty w Kowlu.
Po wybuchu II wojny światowej 1939 uczestniczył w kampanii wrześniowej wraz z macierzystą 27 Dywizją Piechoty (m.in. w bitwie pod Płockiem, w walkach pod Łąckiem, Dobrzykowem). Po nastaniu okupacji niemieckiej zaangażował się w działalność konspiracyjną w Związku Walki Zbrojnej, a od 1942 w Armii Krajowej. Był Inspektorem Komendy Głównej ZWZ-AK od 1941 do 1943 lub połowy 1944 (używał pseudonimów: „Czesław”, „Rudolf”, „Wujek”). W swojej funkcji wizytował Okręg Lwów AK. W lipcu 1944 został dowódcą 7 Dywizji Piechoty AK „Orzeł”, utworzonej przez Inspektorat Częstochowa AK (Okręg AK Radom-Kielce), sformowanej w lipcu 1944 i wchodzącej w skład Kieleckiego Korpusu Armii Krajowej. Jednostka brała udział w ramach akcji „Burza”.
Samozwańczy Prezydent Wolnej Polski na Wychodźstwie (z lat 1972–1990) Juliusz Nowina-Sokolnicki 20 lutego 1978 mianował Gwidona Kawińskiego pośmiertnie do stopnia generała brygady ze starszeństwem od 1 stycznia 1945.
Zmarł 23 lipca 1962 roku w Rzeszowie. Został pochowany na cmentarzu komunalnym Pobitno w Rzeszowie (sektor XXVIII-15-4).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5194 (28 lutego 1922) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937) Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1931) Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913 (Austro-Węgry)
Przypisy Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 110 z 15 października 1924 roku, s. 611.
„za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”. „za zasługi w służbie wojskowej”.
Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914, Wiedeń 1914, s. 269, 458.
26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie imienia z „Gwido” na „Gwido Karol”.
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Polskiego Czerwonego Krzyża (II Rzeczpospolita) Kategoria:Dowódcy 72 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy batalionów 17 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy batalionów 19 Pułku Piechoty Odsieczy Lwowa Kategoria:Dowódcy jednostek odtworzonych Armii Krajowej Kategoria:Dowódcy piechoty dywizyjnej 27 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Inspektorzy Komendy Głównej Związku Walki Zbrojnej/Armii Krajowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnowie Kategoria:Ludzie związani z Chojnicami Kategoria:Ludzie związani z Kowlem Kategoria:Ludzie związani z Radomiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 7 Dywizji Piechoty Armii Krajowej Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Pobitno w Rzeszowie Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913 Kategoria:Pułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Szefowie sztabu 5 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1962