Alfons Emil Józef VacqueretW ewidencji wojskowej jego tożsamość była podawana jako „Alfons Emil Vacqueret” (Rocznik Oficerski 1923, 1924, 1928), następnie jako „Alfons Emil Józef Vacqueret” (Rocznik Oficerski 1932). Biogram opublikowany przez Muzeum Powstania Warszawskiego wskazał tożsamość „Emil Vacqueret”. Zarówno strona Nekrologi Warszawskie jak i inskrypcja na nagrobku ponownie podała „Alfons Emil Vacqueret”. ps. Gryf (ur. 23 czerwca 1898 w Warszawie, zm. 31 stycznia 1991 tamże) – rotmistrz Wojska Polskiego, oficer Armii Krajowej.

Życiorys Urodził się 23 czerwca 1898 w Warszawie. Pochodził z rodziny francuskiej. Jego pradziadkiem był Bernard Vacqueret (1789–1869), major wojsk napoleońskich, adiutant Napoleona Bonaparte, który po rewolucji lipcowej we Francji z 1830 osiadł na terenach polskich, a dziadkiem Aleksander Vacqueret (powstaniec styczniowy, zesłaniec).

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. 12 lutego 1923 prezydent RP awansował go z dniem 1 stycznia 1923 na porucznika ze starszeństwem z 1 grudnia 1920 i 6. lokatą w korpusie oficerów jazdy (w 1932 był zweryfikowany z lokatą 1.). Na przełomie lat 20. i 30. był oficerem zawodowym 1 pułku szwoleżerów w garnizonie Warszawa.

We wrześniu 1930 został przydzielony z macierzystego pułku do Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych. Później został awansowany do stopnia rotmistrza. Na przełomie lat 20. i 30. pełnił służbę w adiutanturze ministra spraw wojskowych Józefa Piłsudskiego. W latach 30. pełnił funkcję adiutanta Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych, a następnie Marszałka Polski, gen. Edwarda Śmigłego-Rydza (obok niego innym oficerem ordynansowym był wówczas rtm. Konstanty Horoch), któremu m.in. towarzyszył podczas wizyty we Francji na przełomie sierpnia/września 1936. Z dniem 1 września 1933 został przydzielony na dalsze trzy miesiące z 1 pułku szwoleżerów do składu osobowego inspektora armii gen. Śmigłego-Rydza.

Po wybuchu II wojny światowej i nastaniu okupacji niemieckiej jako oficer w stanie spoczynku działał w Armii Krajowej. Wziął udział w powstaniu warszawskim 1944 sprawując stanowisko dowódcy batalionu szkieletowego „Oaza”, utworzonego w 5 Rejonie Obwodu Mokotów AK (Sadyba i wieś Czerniaków). Po upadku walk opuścił stolicę wraz z ludnością cywilną.

Zmarł 31 marca 1991. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 174-6-7).

Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (17 marca 1934) „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska”. Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych (1930)Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 305. Oficer Orderu Legii Honorowej (III Republika Francuska, 1936)

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego Kategoria:Polacy – Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy pochodzenia francuskiego Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Rotmistrzowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Rotmistrzowie Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1991