Alfons Emil Józef VacqueretW ewidencji wojskowej jego tożsamość była podawana jako „Alfons Emil Vacqueret” (Rocznik Oficerski 1923, 1924, 1928), następnie jako „Alfons Emil Józef Vacqueret” (Rocznik Oficerski 1932). Biogram opublikowany przez Muzeum Powstania Warszawskiego wskazał tożsamość „Emil Vacqueret”. Zarówno strona Nekrologi Warszawskie jak i inskrypcja na nagrobku ponownie podała „Alfons Emil Vacqueret”. ps. Gryf (ur. 23 czerwca 1898 w Warszawie, zm. 31 stycznia 1991 tamże) – rotmistrz Wojska Polskiego, oficer Armii Krajowej.
Życiorys Urodził się 23 czerwca 1898 w Warszawie. Pochodził z rodziny francuskiej. Jego pradziadkiem był Bernard Vacqueret (1789–1869), major wojsk napoleońskich, adiutant Napoleona Bonaparte, który po rewolucji lipcowej we Francji z 1830 osiadł na terenach polskich, a dziadkiem Aleksander Vacqueret (powstaniec styczniowy, zesłaniec).
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. 12 lutego 1923 prezydent RP awansował go z dniem 1 stycznia 1923 na porucznika ze starszeństwem z 1 grudnia 1920 i 6. lokatą w korpusie oficerów jazdy (w 1932 był zweryfikowany z lokatą 1.). Na przełomie lat 20. i 30.