thumb|Nagrobek Władysława Gąsiorowskiego Władysław Gąsiorowski (ur. 1924 w Myczkowie, zm. 3 lipca 1989 w Sanoku) – polski żołnierz, działacz partyjny, pracownik przemysłu motoryzacyjnego związany z Sanokiem. Świadek zbrodni Waffen-SS w Podgajach.
Życiorys Urodził się 18 lub 24Podane w treści inskrypcji nagrobnej. października 1924 w Myczkowie. Był synem Andrzeja i Paraskiewii. Podczas II wojny światowej wstąpił do ludowego Wojska Polskiego. W Przemyślu został żołnierzem 6 Pomorskiej Dywizji Piechoty, przydzielonym do 14 Pułku Piechoty. Od 24 grudnia 1944 odbył szlak na froncie wschodnim od końca grudnia 1944 przez Warszawę na północny zachód.
Na przełomie stycznia i lutego 1945 brał udział w walkach o przełamanie Wału Pomorskiego. Uczestniczył w bitwie o Podgaje, a udając zmarłego przeżył zbrodnię w Podgajach, której 31 stycznia 1945 dopuścili się żołnierze Waffen-SS. W marcu 1945 uczestniczył w bitwie o Kołobrzeg, następnie w kwietniu 1945 w forsowaniu Odry. U kresu wojny w maju 1945 przebywał z wojskiem nad rzeką Łaba. Wraz z nim w wojsku służyli wówczas jego znajomi z Sanoka, np. Franciszek Harłacz, Emil Buras, Kazimierz Budka.
Następnie został skierowany na obszar Podhala, gdzie uczestniczył w walkach przeciwko polskiej partyzantce niepodległościowej w rejonie miejscowości Nowy Targ, Chabówka, Piwniczna. Po służbie w strażnicy Cicha Wojsk Ochrony Pogranicza, był w składzie grupy manewrowej, która udała się do miejscowości Jasiel na pomoc tamtejszym żołnierzom strażnicy. Został zdemobilizowany w 1948.
Do stycznia 1957 pracował w Hucie Stalowa Wola. Po wojnie był członkiem PPR, a później PZPR. Był sekretarzem Komitetu Powiatowego PZPR w Stalowej Woli. W 1957 powrócił do Sanoka, gdzie został zatrudniony w Fabryce „Sanowag”, późniejsza Sanocka Fabryka Autobusów „Autosan”. W listopadzie 1961 został powołany do składu Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku na opróżnione miejsce. Był kierownikiem Wydziału Organizacyjnego KP PZPR w Sanoku. W SFA pracował na wydziale W-8. W 1975 ukończył roczny Wieczorowy Uniwersytet Marksizmu-Leninizmu dla aktywu robotniczego, organizowany w Ośrodku Propagandy Komitetu Zakładowego PZPR w SFA. Jako robotnik służby utrzymania ruchu w Autosanie 8 maja 1981 został wybrany członkiem KZ PZPR. W 1982 pracował w dziale energetycznym Autosanu. W 1984 został powołany na członka Inspekcji Robotniczo-Chłopskiej w Sanoku. Działał w ZBoWiD, ZŻWP, ORMO, TPPR. Był oficerem ludowego Wojska Polskiego, pod koniec lat 80. był porucznikiem w stanie spoczynku.
Zamieszkiwał w Sanoku przy ul. Tadeusza Kościuszki 18/20. W 1986 poparł redaktora Wiesława Koszelę, który sprzeciwił się ustanowieniu na fasadzie kościoła Przemienienia Pańskiego w Sanoku tablicy upamiętniającej żołnierzy SZP-ZWZ-AK Obwodu Sanok i ich dowódców (Michał Tokarzewski-Karaszewicz, Tadeusz Komorowski, Leopold Okulicki) oraz żołnierzy 2 Pułku Strzelców Podhalańskich, którzy do 1939 roku stacjonowali w Sanoku; w swojej korespondencji do „Gazety Sanockiej – Autosan” opublikowanej w wydaniu tej gazety napisał m.in.: „Gdzie są władze administracyjne, że pozwalają ks. S. na takie działanie? Może niedługo doczekamy się jeszcze tablic z nazwiskami Żubryda, Bandery, a później Wałęsy i Bujaka?”.
Zmarł 3 lipca 1989 w Sanoku. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Sanoku 5 lipca 1989. Jego żoną była Katarzyna z domu Sołek (1924–1986), z którą ożenił się po wojnie podczas pobytu w Stalowej Woli.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1971) Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal za Warszawę 1939–1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal „Za udział w walkach o Berlin” Brązowy medal „Za zasługi dla obronności kraju” Odznaka „Zasłużony dla województwa krośnieńskiego” Odznaka „Zasłużony dla Sanockiej Fabryki Autobusów” (1975) Odznaczenia wojskowe i resortowe
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wieczorowego Uniwersytetu Marksizmu-Leninizmu Kategoria:Członkowie Komitetów Zakładowych PZPR Kategoria:Członkowie Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej Kategoria:Członkowie ZBoWiD Kategoria:Działacze Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Kategoria:Ludzie związani z Myczkowem Kategoria:Ludzie związani ze Stalową Wolą Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za udział w walkach o Berlin” Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały” Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Oficerowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Oficerowie Wojsk Ochrony Pogranicza Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy robotnicy Kategoria:Pracownicy fabryki maszyn, wagonów i autobusów w Sanoku Kategoria:Radni Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku Kategoria:Sekretarze Komitetów Powiatowych PZPR Kategoria:Uczestnicy bitwy o Kołobrzeg (1945) Kategoria:Uczestnicy walk o przełamanie Wału Pomorskiego (1945) Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 1989 Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego – uczestnicy walk z podziemiem niepodległościowym w Polsce (1944–1956)