Następnie został skierowany na obszar Podhala, gdzie uczestniczył w walkach przeciwko polskiej partyzantce niepodległościowej w rejonie miejscowości Nowy Targ, Chabówka, Piwniczna. Po służbie w strażnicy Cicha Wojsk Ochrony Pogranicza, był w składzie grupy manewrowej, która udała się do miejscowości Jasiel na pomoc tamtejszym żołnierzom strażnicy. Został zdemobilizowany w 1948.
Do stycznia 1957 pracował w Hucie Stalowa Wola. Po wojnie był członkiem PPR, a później PZPR. Był sekretarzem Komitetu Powiatowego PZPR w Stalowej Woli. W 1957 powrócił do Sanoka, gdzie został zatrudniony w Fabryce „Sanowag”, późniejsza Sanocka Fabryka Autobusów „Autosan”. W listopadzie 1961 został powołany do składu Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku na opróżnione miejsce. Był kierownikiem Wydziału Organizacyjnego KP PZPR w Sanoku. W SFA pracował na wydziale W-8. W 1975 ukończył roczny Wieczorowy Uniwersytet Marksizmu-Leninizmu dla aktywu robotniczego, organizowany w Ośrodku Propagandy Komitetu Zakładowego PZPR w SFA. Jako robotnik służby utrzymania ruchu w Autosanie 8 maja 1981 został wybrany członkiem KZ PZPR. W 1982 pracował w dziale energetycznym Autosanu. W 1984 został powołany na członka Inspekcji Robotniczo-Chłopskiej w Sanoku. Działał w ZBoWiD, ZŻWP, ORMO, TPPR. Był oficerem ludowego Wojska Polskiego, pod koniec lat 80.