thumb|240px|Grób prof. Janusza Kuczyńskiego na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Janusz Lucjan Kuczyński (ur. 21 sierpnia 1930 w KonewceKto jest kim w Polsce. Informator biograficzny. Edycja 2, wyd. Interpress, Warszawa 1989, s. 659, zm. 12 marca 2017) – polski filozof, profesor nauk humanistycznych, w czasach PRL m.in. dziennikarz Po Prostu i publicysta tygodnika Argumenty.
Życiorys W latach 1944–1945 służył w Armii Krajowej, w oddziale Antoniego HedyKto jest kim w Polsce. Informator biograficzny. Edycja 3, wyd. Interpress, Warszawa 1993, s. 360. Do 1952 studiował na Uniwersytecie Łódzkim, do 1954 na Uniwersytecie Warszawskim, w latach 1954–1957 kierował działem filozoficznym tygodnika Po Prostu, w latach 1957–1967 był publicystą tygodnika Argumenty.
Od 1957 pracował na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1962 obronił pracę doktorską (jej promotorem był Leszek Kołakowski), w 1969 otrzymał stopień doktora habilitowanego, a w 1975 tytuł profesora nadzwyczajnego. Kierował tam m.in. Centrum Uniwersalizmu i Zakładem Historii Filozofii Współczesnej. W latach 1968–1979 był zastępcą redaktora naczelnego, następnie redaktorem naczelnym pisma Studia Filozoficzne, w latach 1969–1981 wchodził w skład prezydium Komitetu Nauk Filozoficznych Polskiej Akademii Nauk.
W latach 1986–1989 był członkiem Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa.
Pracował także w Wyższej Szkole Ekologii i Zarządzania w Warszawie. Był założycielem i prezydentem International Society for Universal Dialogue, w latach 1973–2014 redaktorem naczelnym pisma noszącego kolejne nazwy Dialectics and Humanism, Dialogue and Humanism, Dialogue and Universalism, w którym głosił tzw. teorię uniwersalizmu.
Pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 8B-1-15).
Nagrody i odznaczenia Nagroda im. Juliana Bruna (1961). Nagroda Trybuny Ludu (1973). Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Medal Komisji Edukacji Narodowej.
Publikacje Urok wiary (1957) Chrześcijaństwo i sens życia (1959) Porządek nadchodzącego świata. Katolicyzm, laicyzm, humanizm (1964) Filozofia życia (1965) 500 zagadek filozoficznych (1966 – z Tadeuszem Mrówczyńskim) Humanizm socjalistyczny (1966 – z Alicją Kuczyńską) Zagadki religioznawcze (1969 – z Krystyną Kuczyńską) Zmierzch mieszczaństwa. Immoralizm, nihilizm, faszyzm (1967) Żyć i filozofować (1969) Indywidualność i ojczyzna. Filozoficzna problematyka kwestii narodowej (1972) Homo creator. Wstęp do dialektyki człowieka (1976) Christian-marxist dialogue in Poland (1979) Sens życia (1981) Uniwersalizm jako metafilozofia (Tom 1 Polskość i uniwersalistyczny socjalizm – 1989, Tom 2 Świadectwo i filozofia dialogu – 1990) Ogrodnicy świata (1998) Młodość Europy i wieczność Polski (1999)
Przypisy
Linki zewnętrzne Indeks prac Janusza Kuczyńskiego
Kategoria:Członkowie Komitetu Nauk Filozoficznych PAN Kategoria:Polscy filozofowie XXI wieku Kategoria:Polscy religioznawcy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2017 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie