W tej lekcji dwóch przyjaciół: Chan-ho i Joseph spotykają się i wymieniają pozdrowienia. Pytają się nawzajem, dokąd idą.

Dialog: 대화 (對話) Hangul + Hanja Romanizacja Polski 찬호: 안녕 (安寧), 조세프? chan ho: an nyeong, jo se peu? Chan-ho: Cześć Joseph. 조세프: 안녕 (安寧), 찬호. 어디 가니? jo se peu: an nyeong, chan ho. eo di ga ni? Joseph: Cześć Chan-ho. Gdzie idziesz? 찬호: 학교 (學校) 에 가. 너는? chan ho: hak gyo e ga. neo neun? Chan-ho: Idę do szkoły. A Ty? 조세프: 나는 집에 가. jo se peu: na neun ji be ga. Joseph: Idę do domu.

Słownictwo: 단어 (單語) Koreański (hangul + hanja) Romanizacja Kategoria Polski 안녕 (安寧) an nyeong [wykrzyknik – interj.] Cześć!, Witaj! 어디 eodi [przysłówek] dokąd, gdzie 가다 gada [czasownik] iść 학교 (學校) hakgyo [rzeczownik] szkoła 에 e [postpozycja] do 너 neo [zaimek] ty 는 neun [postpozycja] czyni poprzedzający rzeczownik podmiotem 집 jip [rzeczownik] dom

Gramatyka: 문법 (文法) Formy czasowników Wszystkie koreańskie czasowniki w formie bezokolicznikowej kończą się na 다da. Czasowniki nie odmieniają się w zależności od tematu, natomiast ulegają zmianie ze zmianą czasu. Aby z bezokolicznika utworzyć czasownik w czasie teraźniejszym, w większości przypadków należy odrzucić końcówkę 다 i dodać odpowiednio odmienioną spójkę, np. posamogłoskowe -ㅂ니다 i pospółgłoskowe -습니다 (akurat te posiadają grzeczną wartość honoryfikatywną). Jednak tak nie dzieje się we wszystkich przypadkach. Szczególnie czasowniki ze spółgłoską końcową poprzedzającą 다. W tym przypadku dodawana jest dodatkowa sylaba, która zależy od czasownika i batchim sylaby, poprzedzającej 다.

Postpozycje 조사(助詞) W języku koreańskim rzeczowniki wyglądają tak samo niezależnie, czy są tematem czy podmiotem. Postpozycje takie jak 에e oraz posamogłoskowe 는 neun i pospółgłoskowe 은 eun kwalifikują poprzedzający rzeczownik do tematu lub podmiotu zdania. Czasami te postpozycje są ignorowane w wypowiedzi i wtedy interpretacja zależy od kontekstu. Z powodu fonetycznej natury języka koreańskiego może prowadzić to do powstawania niejasności.