Komunikacja werbalna i niewerbalna – jak nas odbierają inni Komunikacja to przekazywanie informacji między ludźmi. Dzięki niej mówimy o swoich uczuciach, potrzebach, planach i poglądach. Inni tworzą sobie o nas opinię na podstawie tego, co mówimy, ale też tego, jak to robimy.
Dlatego ważne są dwa rodzaje komunikacji: werbalna (słowna) niewerbalna (mowa ciała, wygląd, ton głosu)
Komunikacja werbalna Komunikacja werbalna to wszystkie słowa, których używamy: rozmowa na żywo rozmowy telefoniczne wiadomości pisane: SMS-y, komunikatory, e-maile
Na to, jak jesteśmy odbierani, wpływa: dobór słów (czy są uprzejme, zrozumiałe, spokojne) ton głosu (czy brzmi przyjaźnie, czy agresywnie lub złośliwie) tempo mówienia (zbyt szybkie może utrudniać zrozumienie) głośność (zbyt głośno lub zbyt cicho może przeszkadzać)
Ta sama treść może zostać odebrana inaczej, gdy wypowiemy ją spokojnie albo z irytacją.
Komunikacja niewerbalna Komunikacja niewerbalna to wszystkie sygnały, które wysyłamy bez słów. Należą do nich między innymi: mimika twarzy (uśmiech, zmarszczone brwi, przewracanie oczami) gesty rąk (machanie, wskazywanie, zaciskanie pięści) postawa ciała (wyprostowana, zgarbiona, odwracanie się plecami) kontakt wzrokowy (patrzenie w oczy, unikanie spojrzenia) odległość między osobami (stanie bardzo blisko lub daleko) sposób ubierania się i dbania o higienę
Często to, co pokazuje nasze ciało, jest dla innych ważniejsze niż słowa. Jeśli mówimy, że słuchamy, ale jednocześnie zerkamy w telefon, rozmówca może czuć się zlekceważony.
Jak inni nas odbierają Inni ludzie zwracają uwagę nie tylko na treść wypowiedzi, ale na całokształt: czy słowa zgadzają się z mową ciała czy potrafimy słuchać, a nie tylko mówić czy jesteśmy uprzejmi, nawet gdy się nie zgadzamy czy szanujemy granice innych (na przykład nie stoimy zbyt blisko)
Jeśli nasze słowa i zachowanie się „gryzą”, rodzi to nieufność. Na przykład: ktoś mówi, że wszystko jest w porządku, ale ma spuszczoną głowę i łzy w oczach ktoś zapewnia, że się nie złości, ale trzaska drzwiami i mówi podniesionym głosem
W takich sytuacjach ludzie częściej wierzą sygnałom niewerbalnym niż słowom.
Jak lepiej się komunikować Komunikacji można się uczyć i ją ćwiczyć. Pomagają w tym między innymi: uważne słuchanie do końca, bez przerywania zadawanie pytań, gdy czegoś nie rozumiemy jasne mówienie o swoich uczuciach i potrzebach (bez obrażania innych) kontrolowanie tonu głosu, mimiki i gestów patrzenie rozmówcy w oczy (bez wpatrywania się w sposób natarczywy) zwracanie uwagi na różnice kulturowe i rodzinne (nie wszyscy okazują emocje tak samo)
Dobra komunikacja pomaga budować zaufanie w rodzinie, w klasie i wśród znajomych. Dzięki niej łatwiej rozwiązywać konflikty i dbać o relacje z innymi.