Niniejsza publikacja stanowi kompendium wiedzy na temat najwyższego polskiego odznaczenia – Orderu Orła Białego, ujęte w ramy chronologiczne i ustrojowe.
Spis treści Geneza i ustanowienie Orderu Orła Białego w 1705 roku
Okoliczności spotkania Augusta II Mocnego z Piotrem I w Tykocinie Pierwotna symbolika i insygnia orderowe
Order w dobie stanisławowskiej i czasach rozbiorów Reforma orderowa Stanisława Augusta Poniatowskiego Losy odznaczenia w okresie Księstwa Warszawskiego i Królestwa Kongresowego Włączenie orderu do systemu odznaczeń Imperium Rosyjskiego
Restytucja orderu w II Rzeczypospolitej Ustawa z 4 lutego 1921 roku o ustanowieniu orderu „Odrodzenia Polski” i wskrzeszeniu Orderu Orła Białego Kryteria przyznawania i najwyżsi rangą kawalerowie okresu międzywojennego
Order Orła Białego w latach 1939–1992 Nadawanie odznaczenia przez Rząd RP na Uchodźstwie Status orderu w okresie PRL (brak kontynuacji w systemie państwowym)
Miejsce orderu w systemie odznaczeń III Rzeczypospolitej Ustawa o orderach i odznaczeniach z 16 października 1992 roku Rola Prezydenta RP jako Wielkiego Mistrza Orderu i Kapituła Orderu
Insygnia i ceremoniał Opis techniczny: krzyż, gwiazda orderowa i wstęga (błękit mory) Zasady noszenia i etykieta państwowa