ren ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75; rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) renifer rzeczownik, rodzaj nijaki (3.1) konfucjanizm humanitarność
(1.1) ; (2.1) (3.1)
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma ren? (2.1) Przez drogę przeszło stado renów. (3.1) Ren czyli humanitarność jest największą cnotą człowieka, dążenie do niej stanowi najwyższy cel edukacji.rozdz. Konfucjusz, w: Wielcy myśliciele Wschodu, oprac. Ian P. McGreal, Warszawa 1997
(1.1) Re (2.1) renifer (3.1) humanitarność, żen
renowy
(1.1) , od rzeki Ren (2.1) , , ze (3.1) od chińskiego 仁 ()
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne
(2.1) angielski: (1.1) rhenium arabski: (1.1) رينيوم baskijski: (1.1) renio białoruski: (1.1) рэній białoruski (taraszkiewica): (1.1) рэн bułgarski: (1.1) рений chiński standardowy: (3.1) 仁 czeski: (1.1) rhenium duński: (1.1) rhenium ; (2.1) ren esperanto: (1.1) renio farerski: (1.1) rhenium , renium francuski: (1.1) rhénium hiszpański: (1.1) renio japoński: (1.1) レニウム (reniumu) jidysz: (1.1) רעניום (renium) kataloński: (1.1) reni łaciński: (1.1) rhenium macedoński: (1.1) рениум niderlandzki: (1.1) renium niemiecki: (1.1) Rhenium rosyjski: (1.1) рений (renij) rumuński: (1.1) reniu słowacki: (1.1) rénium słoweński: (1.1) renij szwedzki: (1.1) rhenium; (2.1) ren ukraiński: (1.1) реній włoski: (1.1) renio ; (2.1) renna
ren ()
rzeczownik (1.1) nerka (1.2) w starożytnym Egipcie: ren (sekretne imię, stanowiące część duszy)
(1.1) ren; renes (1.2) ren; rens
(1.1) kidney
(1.1) renal
ren ()
czasownik (1.1) mówić
(1.1) Wea redd dō? → Kto mówi?
ren ()
rzeczownik (1.1) rękaJan Henrik Holst, Advances in Burushaski Linguistics, Books on Demand, 2014, s. 129.
ren ()
rzeczownik (1.1) ren (renifer) przymiotnik (2.1) czysty
(1.1) en ren, renen, rener, renerne (2.1) ren, rent, rene;
(2.1) Ingenting er rent eller urent i sig selv. → Samo w sobie nic nie jest czyste ani nieczyste.
(2.1) rengøring
(2.1) uren, beskidt, snavset
(2) renhed (2) rent (2) forurene (2) uren
(1) (róg) (2) (odsiany)
ren ()
(1.1) nerka
reno
ren ()
zaimek (1.1) nic
ren ()
rzeczownik (1.1) ren, renifer (1.2) nerka
ren ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) renifer
(1.1) ren; rens
ren ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) nerka
(1)
ren ()
przymiotnik (1.1) czysty
(1.1) ren, rent, rene
(1.1) Ingenting er rent eller urent i seg selv. → Samo w sobie nic nie jest czyste lub nieczyste.
(1.1) uren
(1.1) renhet (czystość)
ren ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) renifer
ren ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) chrzan
ren ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) ren, renifer, (1.2) skraj, krawędź ( drogi, rowu, pola) przymiotnik (2.1) nie zabrudzony, bez zanieczyszczeń ( powietrze), czysty (2.2) bez domieszek ( złoto), czysty, prawdziwy
(1) en ren, renen; renar, renarna (2) ren, rent, rena,
(1.1) I Lappland får du se fler renar än människor. → W Laponii możesz zobaczyć więcej reniferów niż ludzi.
(2.1) klar, fläckfri (2.2) äkta, genuin, gedigen
(2.1) smutsig, förorenad, grumlig (2.2) blandad, falsk
(1.1) rentjur, sarv, härk, renko, vaja
rengöring , renhet, rening rena, rensa, rengöra renlig rent
złożenie rzeczownikowe rengöring, renhjord, renhud, renhållning, renkalv, renko, renkött, renlav, renskötsel, rentjur • dikesren, tamren, vildren, vägren, åkerren fraza rzeczownikowa rent spel złożenie czasownikowe rengöra, renodla, rentvätta fraza czasownikowa göra rent bord • göra rent hus złożenie przymiotnikowe renhjärtad, renhårig, renlärig fraza przymiotnikowa av renaste vatten • hel och ren • ren och enkel • ren och skär • ren och snygg
(1.1) źródłosłów dla , i
(1.1) zobacz też: zwierzęta w języku szwedzkim
ren ()
rzeczownik (1.1) deszcz
(1.1) Bikpela san i go, i go winim planti mun na no gat liklik ren i pundaun. → Przez wiele miesięcy był skwar, ani odrobiny deszczu.