__TOC__ sopran ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) najwyższy głos żeński lub chłopięcy; (1.2) instrument z taką barwą dźwięku rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) osoba z takim głosem
(1.1) (2.1)
(1.1) Ewa gra na pianinie i śpiewa pięknym sopranem. (2.1) Hrabia podziwiał przebojową arię soprana.
(1.1) śpiewać sopranem • sopran liryczny / dramatyczny / koloraturowy
(1.1) głos
sopranistka , sopranista sopranik sopranowy
(1.1)
angielski: (1.1) soprano; (2.1) soprano arabski: (1.1) سوبرانو białoruski: (1.1) сапрана ; (1.2) сапрана ; (2.1) сапрана bułgarski: (1.1) сопран ; (2.1) сопран duński: (1.1) sopran ; (2.1) sopran esperanto: (1.1) soprano; (1.2) soprano; (2.1) soprano, sopranulo francuski: (1.1) soprano ; (2.1) soprano hiszpański: (1.1) soprano ; (1.2) soprano ; (2.1) soprano / jidysz: (1.1) סאָפּראַן (sopran); (2.1) סאָפּראַן (sopran) niemiecki: (1.1) Sopran ; (2.1) Sopranist, Sopransänger nowogrecki: (1.1) σοπράνο ; (1.2) σοπράνο szwedzki: (1.1) sopran ; (2.1) sopran ukraiński: (1.1) сопрано; (2.1) сопрано włoski: (1.1) soprano
sopran ()
(1.1) sopran, dyszkant
soprano, sopranulo soprana
sopran ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) sopran (głos) (1.2) sopran (osoba z sopranowym głosem)
(1.1-2) en sopran, sopranen, sopraner, sopranerna
(1.1) sopranstämma