stan () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój (1.2) ilość, wielkość czegoś (1.3) odrębna jednostka administracyjna niektórych państw federacyjnych; (1.4) grupa społeczna w okresie od średniowiecza do XVIII w.; (1.5) część ubrania kobiety na wysokości talii (1.6) państwo (1.7) zapewnienie utrzymania wojskuZenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 127 (1.8) namiotJan Tokarski, Z zagadnień semantyki, „Poradnik Językowy” nr 1/1950, s. 8.
(1.1-7)
(1.1) Ten budynek jest w kiepskim stanie: powybijane szyby, zarośnięty ogród, myszy… (1.2) Stan pułku kawalerii wynosił w tej chwili tylko 20 jeźdźców. (1.3) Przestępca uciekając przed FBI przekroczył granicę stanu. (1.4) Wyróżnia się cztery stany: szlachtę i duchowieństwo, chłopów i mieszczaństwo.
(1.1) dobry / zły / kiepski/ … stan • stan zdrowia • stan podgorączkowy • stan wyjątkowy • stan wojny / pokoju • stan skupienia (1.2) stan wysoki / średni / niski • stan wody (w rzece, jeziorze) (1.3) Stany Zjednoczone Ameryki (1.4) stan trzeci (1.6) racja stanu, tajemnica stanu, zdrada stanu, mąż stanu
(1.1) warunki, położenie, sytuacja, nastrój (1.2) ilość, wielkość, liczebność (1.4) kasta
Stany , stanowisko stanik stanowy
być w stanie • stan cywilny • stan wojenny • stan klęski żywiołowej • w stanie spoczynku • być w stanie błogosławionym • być w stanie odmiennym • w stanie wskazującym na spożycie • stan nietrzeźwy • stan surowy • stan skupienia • być w opłakanym stanie • mieć coś na stanie
(1.8) angielski: (1.1) state, condition, według stanu na: as at; (1.2) state; (1.3) state; (1.6) state arabski: (1.1) طور (towr), كيف (káyf) baskijski: (1.1) egoera; (1.3) estatu; (1.4) estamentu białoruski: (1.1) стан; (1.4) саслоўе bułgarski: (1.3) щат chorwacki: (1.1) stanje duński: (1.1) tilstand ; (1.3) stat ; (1.6) stat esperanto: (1.1) stato; (1.3) ŝtato; (1.4) stato francuski: (1.1) état ; (1.3) état ; (1.4) état gudźarati: (1.3) રાજ્ય (rājya) hawajski: (1.3) mokuʻāina hiszpański: (1.1) estado ; (1.2) estado ; (1.3) estado ; (1.4) estamento łaciński: (1.1) conditio, status niderlandzki: (1.1) toestand niemiecki: (1.1) Zustand , Stand ; (1.3) Staat polski język migowy: rosyjski: (1.1) состояние ; (1.3) штат ; (1.5) талия słowacki: (1.1) stav ; (1.2) stav ; (1.3) štát staroegipski: (1.1) (ꜥ) szwedzki: (1.1) tillstånd , stånd ; (1.4) stånd tybetański: (1.1) གནས ukraiński: (1.1) стан ; (1.4) стан urdu: (1.1) طور
stan ()
rzeczownik (1.1) obsesyjny fan (1.2) kraj, najczęściej postsowiecki, z nazwą kończącą się na -stan (Afganistan, Uzbekistan, Turkmenistan…)
stan ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mieszkanie
(1.1)
stanovati stanovnik, stanovnica stambeni
stan ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) namiot
(1.1)
stanoviště stanovat stanový
stan ()
(1.1) cyna
stano, stanisto, stanfolio, stanferlado stani
stan ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) namiot
stan ()
,
czasownik (1.1) staćhttps://iecor.clld.org/languages/oldfrisian
< <