__TOC__ stang ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) drąg, drążek, tyczka, pręt (1.2) słupek, żerdź, pal (1.3) dźwignia (1.4) laska (1.5) ludzka noga (1.6) pała (penis w stanie wzwodu) (1.7) sztanga, rakieta, rama, wagon (karton papierosów) (1.8) drzewce (1.9) wędka
(1) en stang, stangen, stænger, stængerne
(1.1) Kog kyllingen med urter og en stang kanel. → Gotuj kurczaka z ziołami i jedną laską cynamonu.
(1.2) målstang → słupek bramki
(1.5) ben (1.6) ståpik (1.9) fiskestang
(1.2) målstang
stang ()
(1.1) drąg
stango, stangeto, hokstango, hokstangisto, levstango, levostango, piŝtostango, rostostango, velstango stanga stangosalti