__TOC__ strut ()
,
czasownik (1.1) dumnie kroczyć rzeczownik (2.1) zastrzał (2.2) podpórka, wspornik, rozpórka
strutless
strut ()
(1.1) struś
struto, strutido, strutino, strutero, strutoformaj struta
strut ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) stożkowaty, pusty w środku przedmiot, rożek, tutka
(1.1) en strut, struten; strutar, strutarna
złożenie rzeczownikowe struthätta, glasstrut, dumstrut, våffelstrut złożenie przymiotnikowe strutformad fraza wykrzyknikowa nyfiken i en strut!