suka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego (1.2) kobieta, zwłaszcza źle prowadząca się (1.3) kobieta zimna, złośliwa lub niewdzięczna (1.4) mężczyzna uległy seksualnie innemu mężczyźnie (1.5) staropolski smyczkowy instrument muzyczny, z grupy chordofonów ludowych, przypominający skrzypce; (1.6) duży kołnierz opadający na plecy w sukmanie będącej elementem męskiego stroju Krakowiaków wschodnich (1.7) samochód policyjny, szczególnie przeznaczony do przewozu więźniów (1.8) lokomotywa spalinowa serii SU45 lub SU46
(1.1-8)
(1.1) Nasza suka i pies sąsiada mają szczenięta. (1.3) Co za suka! (1.4) Dobra suka z niego, nikt tak nie ciągnie lachy jak on! (1.7) Gliny właśnie zwinęły Józka do suki.
(1.3) zimna / wyrachowana / podła suka
(1.2) dziwka, kurwa, kurwiszcze, kurwiszon, lafirynda, lampucera, latawica, ruchawica, wywłoka, zdzira; lambadziara (1.3) sucz, suczysko, wredola, ropela (1.7) kabaryna
(1.5) instrument smyczkowy
sucz suczka , sunia suczysko suczy, sukowaty suczo
zimna suka • jak suka nie da, to pies nie weźmie • pies podług suki, suka podług psa • wdzięczy się jak suczka na uwięzi • zbesztać jak burą sukę
(1.8) od oznaczenia serii „SU” 45/46
(1.1) pies płci męskiej → pies (1.8) zobacz też: Indeks:Polski - Socjolekt kolejarski
afrykanerski: (1.1) hond angielski: (1.1) bitch; (1.2) bitch arabski: (1.1) كلبة białoruski: (1.1) сука ; (1.2) сука bułgarski: (1.1) кучка chiński standardowy: (1.1) 母狗 chorwacki: (1.1) kuja czeski: (1.1) fena ; (1.7) anton duński: (1.1) hundhund , tæve ; (1.2) mær , tæve esperanto: (1.1) hundino francuski: (1.1) chienne gudźarati: (1.1) કૂતરી (kūtarī) hiszpański: (1.1) perra ; (1.7) lechera kaszubski: (1.1) sëka, psyczka, psowô, kùna; (1.2) sëka, psyczka, psowô, kùna keczua: (1.1) orqo alqo łaciński: (1.1) canicula niderlandzki: (1.1) teef niemiecki: (1.1) Hündin nowogrecki: (1.1) σκύλα ; (1.2) σκύλα ; (1.7) κλούβα , μπατσάδικο ormiański: (1.1) քած portugalski: (1.1) cadela ; (1.2) cadela rosyjski: (1.1) сука ; (1.2) сука ; (1.7) автозак słowacki: (1.1) suka , sučka ; (1.2) suka słoweński: (1.1) psica ; (1.3) kuzla szwedzki: (1.1) tik , hynda tagalski: (1.1) asong babae ukraiński: (1.1) су́ка ; (1.2) су́ка ; (1.3) су́ка ; (1.4) су́ка węgierski: (1.1) szuka wilamowski: (1.1) łu̇pp , su̇ka , süka ; (1.5) su̇ka , süka włoski: (1.1) cagna
suka ()
przymiotnik relacyjny (1.1) sokowy przymiotnik jakościowy (2.1) soczysty
(2.1) sukplena, sukriĉa
(2.1) sensuka
suko
suka ()
rzeczownik (1.1) cukierR.M.W. Dixon, A Grammar of Boumaa Fijian, University of Chicago Press, 1988, s. 13, 125, 288.
suka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) szczotka (1.2) szczoteczka
(1.1) matu suka → szczotka do włosów (1.2) zobu suka → szczoteczka do zębów
suka ()
rzeczownik (1.1) papuga
suka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) suka – samica psa (1.2) suka – zła albo niemoralna kobieta
(1.1) sučka, psica, psina
sučka sučka sučí
suka ()
czasownik (1.1) wymiotować rzeczownik (2.1) ocet