panna ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani) (1.2) dziewczyna, młoda kobieta (1.3) dziewica (1.4) sympatia, partnerka
(1.1-3)
(1.1) Danusia była panną i dlatego mogła wyjść za Zbyszka. (1.2) Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatką „tęsknot” gimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej urodzie), wpisał 19-letni Janek w imionnik dwa wiersze „Bądź silną i mężną”, „Bądź Polką”. (1.4) Przyszedł na imprezę ze swoją panną.
(1.1,2) panna do towarzystwa • panna kredensowa • panna respektowa • panna służąca • stara panna (1.3) Maria Panna / Maryja Panna
(1.1) wolna, niewiasta; (1.2) niewiasta, dziewoja; (1.4) dziewczyna, partnerka
(1.1) białogłowa, mężatka, zamężna
(1.1)
panicz , pan , pani , paniczyk , panieństwo , Panna panienka , paniusia , pannusia pannuńcia pannisko , pannica panieński, pański, Pański
panna młoda • panna na wydaniu • panna z mokrą głową • panna apteczkowa • szczęśliwy, kto na świętą Annę upatrzy sobie pannę • święta Anna, rola jak panna • do panny Katarzyny nowych butów obłóczyny • idąc za mąż, płacze panna oczyma, a śmieje się w sercu • gdzie rośnie dziewanna, tam bez posagu panna
albański: (1.1) vajzë, çupë, zonjushë angielski: (1.1) miss; (1.2) miss arabski: (1.1) آنسة baskijski: (1.1) andereño; (1.2) andereño bułgarski: (1.1) госпожица chiński standardowy: (1.1) 小姐 (xiǎojiě); (1.2) 小姐 (xiǎojiě) czeski: (1.1) slečna ; (1.2) slečna ; (1.2) panna duński: (1.1) frøken , jomfru , pige ; (1.2) frøken esperanto: (1.1) fraŭlino farerski: (1.1) genta ; (1.2) genta fiński: (1.1) neiti francuski: (1.1) demoiselle , mademoiselle , célibataire hiszpański: (1.1) señorita , soltera ; (1.2) señorita ; (1.4) chica ido: (1.1) damzelo interlingua: (1.1) senioretta japoński: (1.1) 独身 jidysz: (1.1) יונגפֿרוי (jungfroj), מויד (mojd); (1.2) יונגפֿרוי (jungfroj), מויד (mojd) kaszubski: (1.1) brutka niderlandzki: (1.1) juffrouw niemiecki: (1.1) Fräulein , Jungfrau ; (1.2) Fräulein nowogrecki: (1.1) δεσποινίδα , δεσποινίς orija: (1.1) କୁମାରୀ (kumārī) polski język migowy: portugalski: (1.1) senhorita , solteira rosyjski: (1.1) незамужняя słowacki: (1.1) slečna ; (1.2) slečna staronordyjski: (1.1) mær ; (1.2) mær ; (1.3) mær szwedzki: (1.1) fröken , jungfru ; (1.2) flicka; (1.4) flickvän turecki: (1.1) bayan, hanım węgierski: (1.1) kisasszony wilamowski: miöed
panna ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dziewica (1.2) lalka
(1.1-2)
(1.1) Panna Maria
Panna panenský
panna ()
czasownik (1.1) kłaść, nakładać, położyć, wkładać, włożyć, wykładać
(1.1)
(1.1) Panna kengät jalkaansa → Włożyć buty na nogi
panimo
panna ()
rzeczownik (1.1) awaria
panna ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) patelnia
(1.1) panna, pönnu, pönnu, pönnu (~n, pönnuna, pönnunni, pönnunnar); pönnur, pönnur, pönnum, ~ (pönnurnar, pönnurnar, pönnunum, ~nna)
(1.1) Setjið kartöflurnar á pönnuna. → Wrzućcie ziemniaki na patelnię.
(1.1) pönnukaka
panna ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) patelnia
panna ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dziewica
(1.1) Panna Mária
panenskosť , panenstvo panenský panensky
panna ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) czoło (1.2) naczynie do smażenia lub gotowania, patelnia (1.3) kocioł ogrzewniczy, parowy
(1) en panna, pannan; pannor, pannorna
(1.1) änne (1.2) stekpanna, gryta (1.3) värmepanna, ugn
(1.2) hushållskärl, kärl (1.3) uppvärmningsanordning
(1.1) huvud
złożenie rzeczownikowe gaspanna, elpanna, halvpanna, kaffepanna, oljepanna, stekpanna, tänkarpanna, vedpanna, värmepanna, ångpanna fraza rzeczownikowa pytt i panna fraza czasownikowa slå sig för pannan • stånga sin panna blodig • ta sig för pannan
(1.1) zobacz też: części ciała w języku szwedzkim
panna ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) śmietana
(1.1) panna; panne
(1.1) mezza panna • panna dolce • panna grassa • panna moantata • tè alla panna • zuppa alla panna