czy ()
,
partykuła (1.1) słowo rozpoczynające pytanie, na które pytający spodziewa się odpowiedzi „tak” lub „nie” spójnik (2.1) łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym (2.2) łączy równorzędne, ale wykluczające się wyrażenia
(1.1) Czy chcesz oglądać telewizję? (2.1) Naprawdę nie wiem, czy to wypada… (2.2) Czwartek czy piątek, (ty) musisz wstać i iść do pracy! (2.2) Chcesz iść do pracy w czwartek czy w piątek? (pytający chce widzieć pytanego raz w pracy)
(2.1) (2.2) albo
(2.2) ani
czyżby czyżby
(1.1) słowo powinno stać na początku wyrażenia
angielski: (1.1) brak odpowiednika; (2.1) if, whether; (2.2) or arabski: (1.1) هل (hal) białoruski: (1.1) ці; (2.2) ці bułgarski: (1.1) ли chiński standardowy: (1.1) 吗 (ma), 是不是 (shìbúshì); (2.1) 还是 (háishi); (2.2) 还是 (háishi), 或 (huò) czeski: (1.1) brak odpowiednika – pytanie zaczyna się bez partykuły; (2.1) zda, jestli; (2.2) nebo dolnołużycki: (1.1) lěc; (2.1) lěc; (2.2) lěc duński: (1.1) brak odpowiednika; (2.1) om, hvorvidt; (2.2) eller esperanto: (1.1) ĉu; (2.1) ĉu estoński: (1.1) kas francuski: (1.1) można zastosować inwersję, odpowiednio modulować intonację lub użyć wyrażenia est-ce que; (2.1) si; (2.2) ou hebrajski: (1.1) האם (ha’im) hiszpański: (1.1) brak odpowiednika; (2.1) si; (2.2) o interlingua: (1.1) esque irlandzki: (1.1) an japoński: (1.1) か (ka); (2.1) かと (ka to); (2.2) か…か (ka… ka) jidysz: (1.1) brak odpowiednika; (2.1) צי (ci); (2.2) צי (ci), אָדער (oder), סײַ (saj) kaszubski: (1.1) brak odpowiednika; (2.1) czë koreański: (1.1) 뭘 (mwŏl) łaciński: (1.1) an, num, -ne; (2.1) utrum... an...; (2.2) aut, vel łotewski: (1.1) vai; (2.1) vai; (2.2) vai niderlandzki: (1.1) of niemiecki: (1.1) brak odpowiednika; (2.1) ob; (2.2) oder nowogrecki: (1.1) μήπως; (2.1) αν; (2.2) είτε rosyjski: (1.1) ли (nie na początku zdania, może być pominięte); (2.1) ли; (2.2) или staro-cerkiewno-słowiański: (2.2) аште starogrecki: (1.1) ἆρα szwedzki: (1.1) nie używa się; (2.1) om, huruvida; (2.2) eller ukraiński: (1.1) чи wilamowski: włoski: (2.2) oppure