stella ()
rzeczownik (1.1) gwiazda
stellate, stellifere
Krystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 23.
stella ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gwiazda
(1.1) stella, stellae
(1.1) Stella Maris
stellans, stellatus stellula
stella ()
rzeczownik (1.1) gwiazda
stella ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gwiazda (1.2) los, przeznaczenie, gwiazda (1.3) gwiazdka (biała plamka na głowie konia) (1.4) (o znanej aktorce) gwiazda (1.5) przedmiot, zwierzę, struktura w kształcie gwiazdy
(1.1-5) stella; stelle
(1.1) stella cadente → spadająca gwiazda • stella crinita / cornuta / caudata → kometa (1.5) a stella → w kształcie gwiazdy • stella alpina → szarotka alpejska • stella marina → rozgwiazda
(1.1) astro (1.2) destino, sorte (1.4) diva, star
stellaria , stellato , stelletta , stellina , stelloncino , stellone stellare, stellarsi stellante, stellare, stellato
dormire sotto le stelle → spać pod gołym niebem nascere sotto una buona stella → urodzić się pod szczęśliwą gwiazdą nascere sotto una cattiva stella → urodzić się pod złą gwiazdą portare alle stelle → wychwalać pod niebiosa seguire la propria stella → podążać za własną gwiazdą vedere le stelle → zobaczyć wszystkie gwiazdy (z bólu)