gris ()
czasownik przechodni (1.1) drzeć, rozedrzeć, rozerwać, rozszarpać (1.2) zedrzeć, zużyć, zniszczyć
(1.1-2) gris, gris, gris, grisim, grisni, grisin; grisa, grise, grisi, grisëm, grisët, grisën; grisur; gris
(1.1) gris një letër → podrzeć list (1.2) gris një këpucë → zedrzeć but
gris ()
rzeczownik (1.1) (kolor) szary przymiotnik (2.1) szary
gristasun grisaxka
gris ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) świnia (1.2) świnia (niechlujna osoba)
(2.1) = grise → świnić
(1) en gris, grisen, grise, grisene
(1.1) Grisen er et meget kvikt dyr og meget mere lærenem end en gennemsnitlig vovse, grisen er af natur meget renlig og ordentlig, går afsides fra, hvor den spiser og sover og forretter sine ærinder. → Świnia jest bardzo bystrym zwierzęciem, uczącym się znacznie łatwiej od przeciętnego psiaka, świnia jest z natury bardzo czysta i porządna – aby załatwić swoje potrzeby, oddala się od miejsca, w którym je i śpi.
(1.1) svin, so
grise griseri
sparegris → świnka-skarbonka
gris ()
przymiotnik (1.1) szary (kolor)
grisâtre, gris de perle
zobacz też: Indeks:Francuski - Kolory
gris ()
przymiotnik (1.1) szary (1.2) szary, nieinteresujący, przeciętny, nijaki rzeczownik, rodzaj męski (2.1) (kolor) szary
(1.1-2) gris /; grises /
(1.2) gris existencia
(1.1) plomizo, sombrío (1.2) corriente, vulgar
grisear grisáceo
sustancia gris → istota szara prawdopodobnie z
gris ()
przymiotnik (1.1) szary (kolor)
gris ()
przymiotnik (1.1) szary rzeczownik, rodzaj męski (2.1) kolor szary
(1.1) gris , grisa ; grisos , grises (2.1) gris, grisos
gris ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) świnia
(1.1) en gris, grisen, griser, grisene
gris ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) świnia
gris ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) prosiak, prosię
(1.1) en gris, grisen, grisar, grisarna
(1.1) svin
(1.1) köpa grisen i säcken
zobacz też: zwierzęta w języku szwedzkim