tej ()
,
zaimek osobowy (1.1) ty (charakterystyczna forma zwrotu do znajomych) (1.2) → ta rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) herbata
(1.1) Wiara no tej, nie!
(2.1)
(1.2) zredukowana postać od Witold Mańczak, O zjawisku, które w tekstach polskich występuje w ponad 60% wyrazów, „Poznańskie Spotkania Językoznawcze” nr 29/2015, s. 66. znany poznański kabaret lat 70. Laskowika i Smolenia właśnie stąd wziął swoją nazwę TEY.
(1.1) (2.1)
tej ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) herbata
(1.1) tej, ~a, ~oju, ~, ~om, ~u; ~a, ~owo, ~oma, ~a, ~owu, ~oma, ~oma; ~e, ~ow, ~am, ~e, ~ami, ~ach
zobacz też: Indeks:Dolnołużycki - Jedzenie
tej ()
czasownik (1.1) jeść
tej ()
przysłówek (1.1) wtedy
tej ()
rzeczownik (1.1) uczony, naukowiec
tej ()
rzeczownik (1.1) mleko (1.2) mleko (1.3) mleko
(1.1) anyatej • bivalytej • kancatej • tejtestvér (1.2) aludttej • kecsketej • madártej • tejbedara • tejbegríz • tejbekása • tejberizs • tejbeszolgáltatás • tejbüfé • tejcsárda • tejcsarnok • tejcsokoládé • tejföl • tejgazdaság • tejhozam • tejipar • tejpor • tejszín • tejtermék • tejüzem (1.3) mésztej
tejes, tejelés, tejesedés tejecske tejel, tejesedik tejes, tejelő