kłobuk ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) kapelusz (1.2) wzniesienie, wzgórze, spiczasty wierzchołekMaria Malec Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13857-2, s. 124 (1.3) czarny kapelusz góralski wykonany z pilśni; (1.4) nakrycie głowy duchownych prawosławnych i greckokatolickich, wysokie z welonem (1.5) ozdobna, futrzana czapka, kołpak; (1.6) okrągła bryłka cukru rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy (2.1) demon opiekujący się domostwem;
(1.1-5)
(2.1) Kłobuk usłyszał jękliwy głos żurawi i w jego ptasie serce zakradła się tęsknota, aby wznieść się w błękitne nieboZbigniew Nienacki, Raz w roku w Skiroławkach..
(2.1) poroniec
(1.1) kapelusz (1.3) kapelusz (1.5) czapka (2.1) duch
kłobukorz , kłobuczek
; prawdopodobnie źródło dla