technika ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sposób wytwarzania, produkcji (1.2) sposób wykonania jakiejś czynności (1.3) dziedzina działalności, obejmująca wytwarzanie zjawisk i przedmiotów nie występujących naturalnie w przyrodzie;
(2.1) i od: technik (2.2) , i od: technikum
(1.1-3) (2.1) (2.2)
(1.1) Dopiero w 1543 w Anglii opanowano technikę odlewania dział z żelaza. (1.2) Ronaldinho ma świetną technikę gry. (1.3) Rząd znowu zmniejszył nakłady na naukę i technikę.
(1.1-2) technika +
(1.2) technika gry na gitarze
(1.1) maniera
technik , techniczka , technikum , technikalia , technicyzacja , techniczność techniczny technicznie
Marta Jurkowlaniec, Terminoelementy w języku kryminalistyki, w: Debiuty Naukowe II. Terminologia – translatoryka – terminografia, Uniwersytet Warszawski, Warszawa 2008, s. 81.
angielski: (1.1) technique; (1.3) technology arabski: (1.3) تقنية baskijski: (1.1) teknika białoruski: (1.1) тэхніка ; (1.2) тэхніка ; (1.3) тэхніка bułgarski: (1.1) техника ; (1.2) техника duński: (1.1) teknik ; (1.2) teknik esperanto: (1.1) tekniko, teĥniko; (1.2) tekniko, teĥniko francuski: (1.1) technique hiszpański: (1.1) técnica islandzki: (1.1) tækni ; (1.2) taktur kaszubski: (1.1) technika łaciński: (1.3) technologia niemiecki: (1.1) Technik nowogrecki: (1.1) τεχνική rosyjski: (1.1) техника szwedzki: (1.1) teknik ; (1.2) teknik ukraiński: (1.1) техніка wilamowski: (1.1) tehnik
technika ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) technika
(1.1)
technický technolog
technika ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) technika
technika ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) technika
technický technicky
technika ()
rzeczownik (1.1) technika
technikai technikus