dauður ()
przymiotnik (1.1) martwy, nieżywy ( )
(1.1) dauð|ur, ~, dautt; ~ir, ~ar, ~;
(1.1) Dauðir fiskar fljóta með straumnum. → Martwe ryby płyną z prądem. (1.1) Þessi síða er alveg dauð núna. → Ta witryna jest już teraz martwa.
(1.1) dautt mál → martwy język
(1.1) dáinn, látinn, andvana
dauði deyja dauðlúinn, dauðveikur, dauðþreyttur, hálfdauður, steindauður, útdauður dauður úr öllum æðum < * • (dauþs), (), (), ()