nafnháttarmerki ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wykładnik bezokolicznika, partykuła bezokolicznikowa
(1.1) nafnháttarmerk|i, ~i, ~i, ~is (~ið, ~ið, ~inu, ~isins); ~i, ~i, ~jum, ~ja (~in, ~in, ~junum, ~janna)
(1.1) Nafnháttarmerki er ekki notað á eftir sögnunum "munu", "skulu", "mega", "vilja". → Partykuły bezokolicznikowej nie używa się po czasownikach "munu", "skulu", "mega", "vilja".
nafnháttur (bezokolicznik) + merki (znak, oznaczenie)