fyrirgefa ()
czasownik nieprzechodni (1.1) wybaczyć, przebaczyć
(1.1) að fyrirgefa, fyrirgaf, fyrirgáfum, fyrirgefið
(1.1) Hann hefur gert eitthvað svo slæmt að Guð geti ekki fyrirgefið honum. → On zrobił coś tak złego, że Bóg nie może mu wybaczyć. (1.1) Fyrirgefðu mér! → Wybacz mi!
(1.1) að fyrirgefa e-m e-ð
(1.1) að fyrirgefa syndir → przebaczyć grzechy
fyrirgefning fyrirgefanlegur
• , (fragiban), (), ()