miejscowość ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany wyróżniający się odrębną nazwą; (1.2) cecha tego, co jest miejscowe
(1.1-2)
(1.1) — Tylko niech pan doktor napisze do Kołobrzegu. — Mogę tylko dopisać, że pacjentka bardzo prosi o miejscowość nadmorską. (1.1) Są miejscowości, które zbudowano przy węzłach kolejowych i gdzie najważniejszym miejscem jest dworzec.
(1.1) miejscowość letniskowa / nadmorska / wypoczynkowa / uzdrowiskowa / kuracyjna / turystyczna • okoliczna / pobliska / sąsiednia / przygraniczna / malownicza miejscowość •
(1.2) cecha
(1.1) miasto, wieś, osada, przysiółek
umiejscawianie , miejsce , miejscowa miejscowy miejscowo
angielski: (1.1) place, locality, spot, wypoczynkowa: resort baskijski: (1.1) herri czeski: (1.1) lokalita , místo duński: (1.1) by esperanto: (1.1) loko, ejo francuski: (1.1) localité hiszpański: (1.1) localidad łaciński: (1.1) locus, positio, status niemiecki: (1.1) Ort , Ortschaft nowogrecki: (1.1) οικισμός rosyjski: (1.1) местность słowacki: (1.1) lokalita , miesto szwedzki: (1.1) ort ukraiński: (1.1) місце́вість węgierski: (1.1) helység, hely wilamowski: (1.1) üdsioft włoski: (1.1) località