wątpić ()
, ,
czasownik (1.1) nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość
(1.1)
(1.1) Wątpię, że to może się udać.
(1.1) wątpić w coś
(1.1) nie ufać, nie dowierzać, nie mieć wiary
(1.1) być pewnym
wątpienie , wątpliwość, zwątpienie wątpliwy powątpiewać, zwątpić wątpić rzecz ludzka
angielski: (1.1) doubt arabski: (1.1) شك, إشتبه baszkirski: (1.1) икеләнеү białoruski: (1.1) сумнявацца białoruski (taraszkiewica): (1.1) сумнявацца buriacki: (1.1) һэжэглэхэ chorwacki: (1.1) sumnjati czeski: (1.1) pochybovat duński: (1.1) tvivle fiński: (1.1) epäillä francuski: (1.1) douter hiszpański: (1.1) dudar interlingua: (1.1) questionar islandzki: (1.1) efa łaciński: (1.1) dubito, haesito, ambigo łotewski: (1.1) šaubīties macedoński: (1.1) сомнева maltański: (1.1) iddubita niemiecki: (1.1) zweifeln nowogrecki: (1.1) αμφιβάλλω nowopruski: (1.1) dwigubātwei perski: (1.1) شكّ کردن rosyjski: (1.1) сомневаться serbski: (1.1) сумњати słoweński: (1.1) dvomiti szwedzki: (1.1) tvivla turecki: (1.1) şüphelenmek ukraiński: (1.1) сумніва́тися, во́нпити węgierski: (1.1) kételkedik wilamowski: (1.1) wontpjȧn włoski: (1.1) dubitare, indugiare