__TOC__ агонь ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ogień (1.2) światło (1.3) ogień
(1.1-3)
(1.1) У пажары будынка згарэў у агні адзін чалавек, а двое выратавалася. → W pożarze budynku zginął w ogniu jeden człowiek, a dwoje się uratowało. (1.2) З самалёта было відаць агні горада. → Z samolotu było widać światła miasta.
(1.1) палаць / гарэць агнём (1.3) адкрыць агонь → otworzyć ogień • агонь! → ognia!
(1.2) святло (1.3) страляць!
вогнішча агеньчык , аганёк агнявы, агнёвы, агністы, вогненны
агнём і мячом • баяцца як агню • жартаваць з агнём / гуляць з агнём • з пекла ды ў агонь / з агню ды ў полымя • паміж двух агнёў • у агонь і ваду пайсці • як ад агню хавацца • przysłowie: няма дыму без агню
od , od
агонь ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) lis (futro, element ubioru)
(1.1) У шу́пки по во́роту ли́сьё а́гоньё → Kołnierz futra jest lisi.