dæma ()
czasownik przechodni (1.1) sądzić, osądzać (1.2) skazywać
(1.1-2) dæma, dæmdi, dæmt ()
(1.1) Mér finnst ekki hægt fyrir utanaðkomandi manneskju að dæma þetta mál. → Uważam, że osobie z zewnątrz trudno będzie sądzić w tej sprawie. (1.2) Maðurinn var dæmdur í þrjú ár fyrir nauðgun. → Mężczyzna został skazany na trzy lata więzienia za gwałt.
(1.1) að dæma um e-ð → osądzać coś • að dæma mark → zadecydować, czy padła bramka (w sytuacji, gdy nie jest to pewne) • dæmdur til dauða → skazany na śmierć • dæmigerður, dæmisaga
dómari, dómur, dæmi, dæming
(dœma) wyprowadzone od rzeczownika dómr • (), , (dōmjan) • polski czasownik dumać i rosyjski ду́мать mają ten sam rdzeń (zapożyczony z języka gockiego)