kapa ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ozdobne nakrycie na posłanie, często we wzory (1.2) derka służąca do przykrywania konia, często ozdobna (1.3) w Kościele katolickim: rodzaj ozdobnej szaty liturgicznej; peleryna z kapturem, zapinana pod szyją (1.4) żółto-różowa płachta używana przez kapeadorów w walkach byków, mająca rozdrażnić, zachęcić byki do walki (1.5) żeński narząd płciowy (1.6) ocena niedostateczna (1.7) posterunekSłowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 297.
(1)
(1.1) Szafa była wypełniona barokowymi dalmatykami, ornatami i kapami.
(1.1) narzuta (1.2) derka, kropierz, czaprak, czołdar (1.3) pluwiał, nieszpornik (1.4) płachta
(1.5) kapsko
(1.1-3) (1.4)
(1.4)
angielski: (1.1) bedspread, bedcover; (1.3) cope esperanto: (1.1) kovrilo francuski: (1.3) chape niemiecki: (1.1) Tagesdecke ; (1.2) Pferdedecke wilamowski: (1.3) kapp
kapa ()
rzeczownik (1.1) peleryna
(1.1) soingaineko
kapa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) czapka
(1.1) kȁpa, kȁpe, kȁpi, kȁpu, kȁpom, kȁpi, kȁpo; kȁpa, kâpā, kȁpama, kȁpe, kȁpama, kȁpama, kȁpe
kapa ()
rzeczownik (1.1) miedź
kapa ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kappa (litera grecka)
(1.1)
(1.1)
kapa ()
rzeczownik (1.1) motyka