__TOC__ фронт ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) front (1.2) front
(1.1-2) фронту фронту фронт фронтам аб фронце франты франтоў
(1.1) Штаб прыняў рашэнне аб утварэнні новага фронту. → Sztab podjął decyzję o utworzeniu nowego frontu.
(1.2) фронт прыхільнікаў міру → front zwolenników pokoju
(1.2) аб'яднанне
франтавы
на два франты • адзіным фронтам
фронт ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) front (1.2) front
(1.2) атмосферен фронт
фронтовак , фронтон фронтов, фронтови, фронтален фронтално
фронт ()
rzeczownik nieżywotny, rodzaj męski (1.1) front
фронтальность , фронтовик , фронтовичка фронтовой, фронтальный фронтально
во фронт • воевать на два фронта → walczyć na dwa fronty