vago ()
rzeczownik (1.1) włóczęga, wędrówka
(1.1)
vagi vaga vaganto, vagulo, vagado
vago ()
przymiotnik (1.1) niezatrudniony, niepracujący, leniwy, rozpróżniaczony, próżniaczy (1.2) pusty, próżny, niezajęty (1.3) (o rzeczach) niejasny, niewyraźny, mglisty, niestały, niepewny (1.4) zwiewny, lekki, nieuchwytny (1.5) włóczący się, błąkający się, szwendający się rzeczownik, rodzaj męski (2.1) próżniak, wałkoń, leń (2.2) włóczęga, włóczykij
(3.1)
(1.1-5) vago , vaga ; vagos , vagas (2.1-2) vagos
(1.5) nervio vago → nerw błędny
(1.1) desocupado, perezoso, holgazán (1.2) vacío, desocupado (1.3) impreciso, indeterminado (1.4) indefinido, vaporoso, ligero (2.1) gandul, zángano
(1.1) trabajador, diligente
vagancia vagar
en vago → w próżnię, próżno, daremnie voz vaga → pogłoska, plotka
(1.1-2), (2.1-2) (1.3-5)
vago ()
(1.1) 1. czasu teraźniejszego trybu oznajmującego (presente do indicativo) czasownika vagar
vago ()
przymiotnik (1.1) niejasny (1.2) nieokreślony (1.3) uroczy vago , vaga ; vaghi , vaghe
(1.3) Non è sì vago e bello il fior nel prato, quant'è vago e gentile il tuo bel volto. → Nie jest tak uroczy i piękny na łące kwiat, jak jest urocze i łagodne twe piękne oblicze.
(1.3) vezzoso, bello, incantatore
(1.1) chiaro, certo (1.3) brutto
vagamente vaghezza