konstrukcja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) układ elementów, sposób ich powiązania (1.2) proces budowania, konstruowania (1.3) metoda wykreślania figur geometrycznych określonym sposobem, określonymi przyrządami (1.4) zestawienie jednostek o zgodnych funkcjach gramatycznych;
(1.1-4)
(1.1) W ogóle narzucił sobie twardą dyscyplinę. Wyjąwszy momenty, kiedy spotykał się z kolegami na meczu czy w kinie, zajmował swój umysł sprawami wyższego rzędu, głównie fizyką, którą studiował dla czystej przyjemności oraz tajnikami konstrukcji telewizorów, które naprawiał dla pieniędzy. (1.2) Trzeba zrobić jakąś konstrukcję tego budynku. (1.3) Drogie dzieci, zróbcie konstrukcję sześcioboku foremnego.
konstruktor , konstruktorka , konstruowanie , skonstruowanie , konstruktywizm , rekonstrukcja , konstruktywność konstruować , skonstruować konstrukcyjny, konstruktorski, konstruktywistyczny konstrukcyjnie
angielski: (1.2) construction arabski: (1.1-2) تركيب ,بناء ,إقامة ,تعمير ,عمران ,إنشاء ,إعمار białoruski: (1.1) канструкцыя ; (1.4) канструкцыя bułgarski: (1.1) конструкция ; (1.2) конструкция duński: (1.1) konstruktion ; (1.2) konstruktion esperanto: (1.1) konstruo, konstruado; (1.2) konstruo, konstruaĵo francuski: (1.2) construction hiszpański: (1.1) construcción ; (1.2) construcción ; (1.3) construcción kataloński: (1.1) construcció ; (1.2) construcció ; (1.3) construcció marathi: (1.1) वास्तू niemiecki: (1.1) Konstruktion ; (1.2) Konstruktion ; (1.3) Konstruktion rosyjski: (1.1) констру́кция szwedzki: (1.1) konstruktion , ställning ukraiński: (1.1) конструкція wilamowski: (1.1) konstrükcjon ; (1.2) konstrükcjon ; (1.3) konstrükcjon ; (1.4) konstrükcjon włoski: (1.1) costruzione , ossatura ; (1.2) costruzione , ossatura