borgari ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mieszkaniec, obywatel
(1.1) borgar|i, ~a, ~a, ~a (~inn, ~ann, ~anum, ~ans); ~arar, ~ara, borgurum, ~ara (~arnir, ~ana, borgurunum, ~anna)
(1.1) Fyrsta skylda stjórnvalda er að tryggja öryggi borgaranna. → Podstawowym obowiązkiem władz jest zapewnienie bezpieczeństwa obywatelom.
(1.1) borgararéttindi • borgarastríð/borgarastyrjöld • borgarastétt • heimsborgari • ríkisborgari
borg borgaralegur