układać ()
,
czasownik niedokonany ( ułożyć) (1.1) doprowadzać coś do porządku (1.2) tworzyć całość z określonych elementów (1.3) komponować, tworzyć utwór (1.4) tresować zwierzę do posłuszeństwa czasownik zwrotny niedokonany układać się (2.1) negocjować (2.2) o ubraniu: przybierać na kimś określony kształt (2.3) o wydarzeniach, sytuacji: rozwijać się
(1.1-4) (2.1-3)
(1.1) Mama kazała mi ułożyć zabawki. (1.3) Ułożyłem dla ciebie piosenkę.
(2.1) układać się z kimś
(1.1) układać włosy / poduszki (1.2) układać puzzle (1.3) układać wiersz / piosenkę / plan (1.4) układać psa / konia
(1.1) porządkować
układ , układzik , układanka , układanie , ułożenie , kładzenie , składanie , złożenie , układacz , układaczka , układnica ułożyć , składać , złożyć , kłaść ułożony, układny, układowy, układankowy układnie
angielski: (1.2) compose, arrange, podłogę, kafelki, glazurę: lay; (1.3) compose; (2.1) negotiate; (2.2) look on ; (2.3) turn out esperanto: (2.1) trakti fiński: (1.1) järjestää rosyjski: (1.1) составлять włoski: (1.1) ordinare; (1.2) comporre; (1.3) comporre; (1.4) ammaestrare; (2.1) negoziare, patteggiare; (2.3) verificarsi