ignorować () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( zignorować) (1.1) pomijać, nie zwracać uwagi czasownik zwrotny niedokonany ignorować się ( zignorować się) (2.1) nie zwracać uwagi na siebie nawzajem
(1.1) (2.1)
(1.1) Ignorujemy tych, którzy sobie na to zasłużyli.
(1.1) ignorować ostrzeżenia
(1.1) lekceważyć, bagatelizować, traktować jak powietrze, olewać
(1.1) interesować się
ignorowanie , ignorancja , ignorant , ignorantka ignorancki ignorancko
→ nie wiedzieć, nie znaćJan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 248.
angielski: (1.1) ignore arabski: (1.1) تجاهل białoruski: (1.1) ігнараваць bułgarski: (1.1) игнорирам duński: (1.1) ignorere esperanto: (1.1) ignori hiszpański: (1.1) desatender, ignorar, desdeñar islandzki: (1.1) hafa að engu jidysz: (1.1) אַוועקקוקן (awekkukn) niemiecki: (1.1) ignorieren, hinwegsehen nowogrecki: (1.1) αγνοώ, αδιαφορώ rosyjski: (1.1) игнорировать szwedzki: (1.1) ignorera, förbise, förbigå, negligera, bortse, inte bry sig, strunta włoski: (1.1) ignorare