kustosz ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) opiekun zbiorów muzealnych lub bibliotecznych; kierownik działu (1.2) zwierzchnik klasztorów stanowiących kustodię (1.3) kanonik kapituły zarządzający własnością kapituły katedralnej lub kolegialnej rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) (w rękopisach) litery albo cyfry przeniesione na krawędź strony, (w dawnych książkach drukowanych) sylaba lub słowo ze strony, umieszczane na końcu strony poprzedniej;
(1.1-3) (2.1)
(1.1) Każdy kustosz musi trzymać pieczę nad zbiorami muzealnymi.
(2.1) kustoda
(1.1) opiekun
kustoda , kustodia kustoszka
kustosz koronny
→ opiekun, kustosz
angielski: (1.1) keeper, custodian, curator; (1.2) custos białoruski: (1.1) хавальнік czeski: (1.2) kustos francuski: (1.2) custode hiszpański: (1.2) custodio interlingua: (1.1) custode łaciński: (1.1) custos ; (1.2) custos niemiecki: (1.2) Kustos portugalski: (1.2) custódio rosyjski: (1.1) хранитель włoski: (1.1) custode ; (1.2) custode