uspokajać () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( uspokoić) (1.1) przywracać spokój, utulać, łagodzić, usuwać obawy, zdenerwowanie (1.2) skłaniać, nawoływać do ciszy, milczenia, hamować, uciszać (1.3) opanowywać chaos, wprowadzać ład, porządek (1.4) nasycać, zaspokajać (1.5) załatwiać zadowalająco, regulować, spłacać czasownik zwrotny niedokonany uspokajać się ( uspokoić się) (2.1) odzyskiwać spokój, stawać się spokojnym (2.2) wypogadzać się; o pogodzie, zjawiskach atmosferycznych
(1.1-5) (2.1)
(1.1) Utwory Chopina bardzo mnie uspokajają. (1.2) Nauczycielka krzyczała na klasę. Uspokajała młodzież już od dłuższego czasu, jednak nie dawało to żadnych rezultatów. (2.1) Powoli jednak zdawała się powracać do siebie i uspokajać się nieco, a ujmując mnie w swe ramiona, przycisnęła mnie do sercaPrzegląd Lwowski (Lemberger Revue), Edward Podolski. (2.2) – Patrz! Pogoda się uspokaja. – Rzeczywiście! Widać, że deszcz przestaje padać; jeszcze godzina i będzie sucho.
(1.1) uspokajać +
(1.1) łagodzić, lać oliwę na wzburzone morze (1.2) uciszać, wyciszać (1.3) opanowywać, radzić sobie z czymś, naprawiać, porządkować, uporządkować, ogarniać (1.4) nasycać, zaspokajać (1.5) regulować, spłacać, naprawiać (2.1) doznać spokoju, ostudzić emocje (2.2) rozpogadzać się, wypogadzać się
(1.1) denerwować, gniewać, złościć, dolewać oliwy do ognia, wyprowadzać z równowagi, wkurzać, wnerwiać, wkurwiać (1.2) zgłaśniać, odciszać (1.3) psuć, wprowadzać chaos, rozstrajać (1.5) rozregulowywać, odregulowywać, psuć, zadłużać (2.1) denerwować się, gniewać się, złościć się, wkurzać się, wnerwiać się, wkurwiać się (2.2) zepsuć się
pokój , spokojny, spokój , spokojność , spokojnik , spokojnica , uspokojenie , uspokajanie , uspokajacz , uspokoiciel , uspokoicielka , zaspokojenie , zaspokajanie , zaspokajacz spokoić , uspokoić , zaspokoić , zaspokajać spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniuchny, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco spokojnie, spox, spoko, spoczko spoko, spoczko uspokajający, uspokojony
Częstym błędem jest używanie formy „”Jak brzmi czasownik niedokonany od uspokoić – „uspokajać” czy „uspakajać”? w: Poradnia Językowa Uniwersytetu Łódzkiego – forma dawnaSłownik polszczyzny XVI wieku - Szukaj „uspokajać”; uwaga „też uspakajać”
angielski: (1.1) calm down; (1.2) quiet, silence; (2.1) calm down, cool down, settle arabski: (1.1) اطمأن; (2.1) سكن bułgarski: (1.1) успокоявам; (2.1) успокоявам се chiński standardowy: (1.1) 放心 (fàngxīn); (2.1) 放心 (fàngxīn), 凉快 (liángkuài) czeski: (1.1) uklidňovat duński: (1.1) berolige esperanto: (1.1) trankviligi; (2.1) trankviliĝi francuski: (1.1) tranquilliser, calmer hiszpański: (1.1) tranquilizar, calmar; (2.1) tranquilizarse, calmarse interlingua: (1.1) appaciar japoński: (2.1) 安心する litewski: (1.2) maldyti; (1.4) maldyti niemiecki: (1.1) befrieden, beruhigen nowogrecki: (1.1) καθησυχάζω rosyjski: (1.1) успокаивать; (2.1) успокаиваться szwedzki: (1.1) lugna ukraiński: (1.1) заспокоювати; (2.1) заспокоюватися włoski: (1.1) tranquillizzare; (2.1) tranquillizzarsi, calmarsi