__TOC__ krage ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wrona
(1.1) en krage, kragen, krager, kragerne
(1.1) Krager har længe været betragtet som meget intelligente fugle, men nu viser ny forskning, at de er endnu smartere end vi troede. → Wrony od dawna uważane są za bardzo inteligentne ptaki, ale teraz nowe badania pokazują, że są jeszcze mądrzejsze, niż sądziliśmy.
krage søger mage → ciągnie swój do swego • ude hvor kragerne vender → tam, gdzie diabeł mówi dobranoc
< org. onomatopeja
zobacz też: ptaki w jęz. duńskim
krage ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kołnierz
(1.1) en krage, kragen, krager, kragene
(1.1) krave
krage ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kołnierz
(1.1) en krage, kragen, kragar, kragarna