вясёлы ()
przymiotnik (1.1) wesoły
(1.1) вясёлы (-ая, -ае), вясёлага (-ай/ае, -ага), вясёламу (-ай, -аму), вясёлага/ы (-ую, -ае), вясёлым (-ай/аю, -ым), вясёлым (-ай, -ым); вясёлыя, вясёлых, вясёлым, вясёлых/ыя, вясёлымі, вясёлых; st. wyższy весялейшы і больш вясёлы; st. najwyższy найвесялейшы і найбольш вясёлы
(1.1) вясёлы смех → wesoły śmiech • вясёлы чалавек → wesoły człowiek
(1.1) радасны
(1.1) сумны, маркотны, невясёлы
весялосць , вясёлка весяліцца вясёленькі, вясёлкавы весела
рабіць вясёлую міну пры дрэннай гульні