przyczyna ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko
(1.1)
(1.1) Z niewiadomej przyczyny postanowił wyjechać. (1.1) Wszystko ma swoją przyczynę.
(1.1) przyczyna wypadku • przyczyna jakiegoś działania • przyczyna katastrofy
(1.1) powód, czynnik
(1.1) skutek
przyczynić , przyczyniać praprzyczyna , przyczynienie , przyczynianie , przyczynowość , bezprzyczynowość przyczynowy przyczynowo
nic się na ziemi bez przyczyny nie dzieje
angielski: (1.1) cause, reason arabski: (1.1) سبب, أصل, أجل bułgarski: (1.1) причина chiński standardowy: (1.1) 道理 (dàolǐ) dolnołużycki: (1.1) pśicyna duński: (1.1) foranledning , anledning , årsag , grund esperanto: (1.1) kaŭzo francuski: (1.1) cause hawajski: (1.1) kau hiszpański: (1.1) causa japoński: (1.1) 理由 (りゆう, riyū) kataloński: (1.1) causa kazachski: (1.1) себеп łaciński: (1.1) causa niderlandzki: (1.1) oorzaak niemiecki: (1.1) Grund , Ursache nowogrecki: (1.1) αιτία polski język migowy: rosyjski: (1.1) причина rumuński: (1.1) pricină sanskryt: (1.1) हेतु słowacki: (1.1) príčina szwedzki: (1.1) anledning , grund , skäl , orsak ukraiński: (1.1) причина wilamowski: (1.1) urzah , ürzaoch , ürzah