збегчы ()
czasownik dokonany (1.1) pobiec, polecieć (1.2) zbiec (na dół) (1.3) zbiec, uciec (1.4) spłynąć, ściec (1.5) zniknąć 1 збягу 2 збяжыш 3 збяжыць 1 збяжым 2 збежыце 3 збягуць; збег, збегла, збеглі; збяжы!
(1.3) Атрымаўшы вестку аб смерці свайго брата, ён таемна збёг у Парыж, каб заняць там французскі сталецhasło „Рэч Паспалітая” w białoruskojęzycznej Wikipedii. → Powziąwszy wiadomość o śmierci swojego brata, potajemnie zbiegł do Paryża, aby zasiąść tam na francuskim tronie. (1.4) Вада збегла з палёў. → Woda spłynęła z pól. (1.5) Усмешка збегла. → Uśmiech zniknął.
(1.1) збегчы у краму → pobiec do sklepu (1.2) збегчы ўніз → zbiec na dół
(1.1) пабегчы, збегаць (1.2) спусціцца (1.3) уцячы (1.4) сцячы (1.5) знікнуць, прапасці
(1.2) падняцца (1.4) накапіцца (1.5) паявіцца, з'явіцца
збег пазбягаць, бегчы, збягаць , збегчыся збеглы