wychodzić za mąż () , ,
fraza czasownikowa nieprzechodnia niedokonana (1.1) wstępować w związek małżeński z mężczyzną
(1.1)
(1.1) Ewa wyszła za mąż za Adama.
(1.1) wychodzić za mąż za +
(1.1) wychodzić za mąż za kogoś
(1.1) wydawać się za mąż; zostawać mężatką; poślubiać; wstępować / wstąpić w związek małżeński; zawrzeć / zawierać związek małżeński
(1.1) rozwodzić się
(1.1) również dopuszczalna forma: wychodzić/wyjść za kogoś (1.1) fraza zachowała dawną, stosowaną do XVI w., formę rzeczownika w rodzaju męskim, który posiadał wówczas = Jan Miodek, Rozmyślajcie nad mową!, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, s. 135., na miły Bóg, wsiąść na koń, być z kimś za pan brat, na święty Michał
angielski: (1.1) get married białoruski: (1.1) выходзіць замуж chorwacki: (1.1) udati se duński: (1.1) gifte sig esperanto: (1.1) edziniĝi francuski: (1.1) se marier, épouser hiszpański: (1.1) casarse, desposarse islandzki: (1.1) giftast (+ ) jidysz: (1.1) נעמען אַ מאַן (nemen a man) kataloński: (1.1) casar-se niemiecki: (1.1) heiraten nowogrecki: (1.1) παντρεύομαι rosyjski: (1.1) выходить замуж, жениться szwedzki: (1.1) gifta sig ukraiński: (1.1) виходити заміж węgierski: (1.1) férjhez megy włoski: (1.1) maritarsi, sposarsi