__TOC__ police ()
rzeczownik, liczba mnoga (1.1) policja czasownik przechodni (2.1) kontrolować coś przy pomocy policji; patrolować przymiotnik (3.1) policyjny
(2.1) police, policed, policed, polices, policing
(1.1) Hurry! Please call the police! I've been robbed! → Szybko! Proszę wezwać policję! Zostałam napadnięta! (1.1) After two minutes, the police arrived. → Po dwóch minutach przyjechała policja. (1.1) Run, the police are coming! → Uciekaj, policja jest blisko! (2.1) The airport was policed by anti-terrorist units as a bomb had been found. → Lotnisko zostało zabezpieczone przez jednostki antyterrorystyczne, gdyż znaleziono bombę. (3.1) We saw a police car going by. → Zobaczyliśmy mijający (nas) samochód policyjny.
(2.1) govern
(1.1) policeman, policewoman
(1.1) military police • police state
(1) Zawsze z rodzajnikiem określonym: the police. Obecnie traktowane jak rzeczownik w liczbie mnogiej (zob. ostatni przykład do znaczenia 1.1).
police ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) półka
(1.1)
polička
police ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) policja (1.2) lub czcionka
(1.1) police, (1.2) police; polices
(1.1) police secours → pogotowie policyjne
(1.1) → miasto • źródłosłów dla